Crist: cięcie blach pod specjalistyczny statek do budowy tunelu [ZDJĘCIA]

W stoczni Crist oficjalnie ruszyły prace nad specjalistyczną jednostką do budowy zatapialnego tunelu.

Oficjalne cięcie blach w stoczni rozpoczęto 26 października, zgodnie z harmonogramem. W pełni wyposażony, wielofunkcyjny ponton (MPP), wraz z zanurzalnym narzędziem zasypowym będzie pracował przy budowie podwodnego tunelu przez cieśninę Bełt Fehmarn, między portami Puttgarden w Niemczech i Rødbyhavn na duńskiej wyspie Lolland. Będzie to najdłuższy na świecie zatapialny tunel.

Przypomnijmy, że Crist zawarł umowę na budowę tej specjalistycznej jednostki z konsorcjum FLC (Femern Link Contractors), które odpowiada za projekt i budowę tunelu. W 18-kilometrowyn tunelu znajdzie się zarówno autostrada, jak i linia kolejowa, co umożliwi szybsze i bezpieczniejsze podróżowanie między Skandynawią, a Europą. Podróż koleją między Hamburgiem a Kopenhagą zajmie zaledwie trzy godziny.

Zadaniem stoczni Crist jest wybudowanie w pełni wyposażonej jednostki wielozadaniowej (MPP), wyposażoną również w zatapialne urządzenie do zrzutu (tzw. SDT, także wybudowane przez Crist), które posłuży do układania żwiru na dnie morskim pod elementy tunelu. Crist będzie współpracował z partnerskim biurem projektowym StoGda, które opracuje rozwinięcie projektu technicznego i projekt roboczy.

Jednostka będzie miała kadłub o długości 130,2 m, a jej całkowita długość, łącznie z pasami transmisyjnymi, wyniesie 149 m, zaś szerokość 48 m. Pomieści do 19 osób i będzie wyposażona w dwie komory żwirowe, w których łącznie zmieści się 14 000 ton żwiru. Zdalnie sterowane narzędzie do układania żwiru (SDT), zostanie opuszczone spod kadłuba jednostki do 46 m poniżej linii wodnej, gdzie będą układane fundamenty żwirowe pod zatopiony tunel. Połączenie wysokiego poziomu automatyzacji i najnowocześniejszych technologii pozycjonowania zapewni dokładne rozmieszczenie fundamentów żwirowych.

To kolejny duży projekt infrastrukturalny wygrany przez Crist, po budowie m.in. jednostki specjalistycznej Zourite służącej do konstrukcji wiaduktu morskiego na wyspie La Reunion czy specjalistycznego doku Marco Polo służącego do budowy kesonów, dzięki którym powiększono obszar Księstwa Monako.