W systemie prawa angielskiego, funkcje konosamentu jako dowodu (potwierdzenia) przyjęcia ładunku w nim oznaczonego na statek w celu przewozu („B/L as receipt for the goods shipped”) było, historycznie, pierwszą funkcją i rolą tego dokumentu przewozowego. Informacje o rodzaju, jakości, ilości i stanie ładunku przyjętego przez przewoźnika do przewozu są o fundamentalnym znaczeniu dla możliwości weryfikacji prawidłowości realizacji konosamentowej umowy frachtowej a tym samym ustalenia ewentualnej odpowiedzialności z tego tytułu.
W systemie prawa angielskiego, umowy czarteru można generalnie podzielić na trzy zasadnicze grupy – umowy czarteru na podróż („voyage charterparty”), umowy czarteru na czas („time charterparty”) oraz „bareboat charterparty” lub „demise charterparty”.
Wskazane zostało pięć kryteriów, które muszą zostać spełnione, aby uznać, że doszło do powstania prawnie wiążącego kontraktu: złożenie kompletnej i poważnej oferty, jej akceptacja w niezmienionej formie, istnienie świadczenia wzajemnego (consideration), zamiar prawnego związania się stron, a wreszcie - pewność i wykonalność warunków.
Umowy przewozu ładunków morzem (umowy frachtowe – „contracts of affreightment”) w systemie prawa angielskiego, to złożona hybryda prawna zasad common law z regulacjami ustawowymi, opartymi z kolei na konglomeracie prawa precedensowego i regulacji międzynarodowych.
W systemie prawa angielskiego, precedens „Lickbarrow v Mason” [1794] 5 T.R. 683, ukonstytuował prawnie zasadę, zgodnie z którą zwyczaj handlowy („custom of merchants”), wykreował określone typy konosamentów, a mianowicie konosament na zlecenie („order bill of lading”) i konosament na okaziciela („bearer bill of lading”) jako papiery wartościowe („negotiable document of title”).
Areszt statku jest jednym z najbardziej efektywnych środków prawnych zabezpieczających interesy majątkowe i prawne strony danej relacji prawno-gospodarczej, umożliwiających wyegzekwowanie, od drugiej strony tej relacji, określonego zachowania zabezpieczającego roszczenia strony dokonującej aresztowania.
Wszystkie umowy o budowę statku, poza przyjęciem generalnego podziału na „permissible delays” oraz „non-permissible delays” uznają, iż w przypadku opóźnienia w budowie przekraczającego określony termin, armator („Buyer”) ma prawo do odstąpienia od umowy („right to rescind”).
Niezależnie od etapów negocjacyjnych prowadzących do zawarcia umowy czarteru („negocjacje, fixture, recap” – zob. nasze opracowanie Czarter na czas - zawarcie umowy), często na wysoce zaawansowanym etapie negocjacji, lub w sytuacji w której praktycznie wszystkie warunki umowne zostały ustalone, wprowadza się zapisy typu – „subject to”. W praktyce czarterowej, sformułowanie to ujmowane jest w różnych kontekstach.
Obowiązek armatora (przewoźnika), aby statek zatrudniony w czarterze na podróż, realizował podróż morską z portu załadunku do portu destynacji z „należytą szybkością” („reasonable dispatch” lub „utmost dispatch”) jest już uwzględniony w niektórych formularzach czarterowych (np. Kl. 1 „Asbatankvoy”) lub też wpisywany jest przez strony umowy w trakcie negocjacji i ustaleń ostatecznych zapisów danej umowy.
Kluczowa funkcja konosamentu jako papieru wartościowego („document of title”) powoduje, iż wydanie ładunku przez przewoźnika w porcie docelowym, może nastąpić tylko legitymowanemu posiadaczowi konosamentu, na podstawie okazanego przewoźnikowi dokumentu.
Zmiany kadrowe w Wojsku Polskim. Wiceadm. Jaworski zastępcą Dowódcy Generalnego RSZ
00:01:54
8
Gigantyczne suwnice STS dotarły do terminalu BCT w Gdyni
Baltic Hub dołącza do Baltic Ports Organization
Nowe połączenie kolejowe z Baltic Hub do Czech
Szwedzki sąd nakazał wydać Ukrainie statek rosyjskiej "floty cieni"
Zmiany kadrowe w Wojsku Polskim. Wiceadm. Jaworski zastępcą Dowódcy Generalnego RSZ
Włochy: Rekin zaatakował turystę niedaleko plaży na Sardynii
Od sierpnia polscy marynarze z sił podwodnych będą się szkolić w Szwecji. Cel - przygotowania na "Orkę"