Przewóz ładunków kontenerowych morzem – sekwencja zawierania umowy przewozu ładunków kontenerowych. Część 2

W systemie prawa angielskiego przyjęto, jako bezsporną zasadę prawną, iż umowa frachtowa (umowa czarterowa, konosamentowa umowa frachtowa itp.) zostaje skutecznie zawarta pomiędzy stronami – frachtującym („shipper”)/czarterującym („charterer”) a przewoźnikiem („carrier”)/armatorem („owner”), jeżeli strony uzgodniły wszystkie warunki istotne umowy, bez zastrzeżeń i rezerwacji (czyli „no subjects remaining to be lifted”).

Reguły Hague-Visby – konosament bezpośredni. Część II

Umowy przewozu ładunków morzem (umowy frachtowe – „contracts of affreightment”) w systemie prawa angielskiego, to złożona hybryda prawna zasad common law z regulacjami ustawowymi, opartymi, z kolei, na konglomeracie prawa precedensowego i regulacji międzynarodowych . W tych ostatnich, kluczową rolę odgrywają przepisy Międzynarodowej Konwencji o ujednostajnieniu niektórych zasad dotyczących konosamentów z dnia 25.08.1924 r., z Protokołami z 23.02.1969 r. oraz z 21.12.1979 r., powszechnie znane pod nazwą Reguł Hasko-Wisbijskich („R

Konosament na zlecenie a konosament imienny

W systemie prawa angielskiego, precedens „Lickbarrow v Mason” [1794] 5 T.R. 683 ukonstytuował prawnie zasadę, zgodnie z którą zwyczaj handlowy („custom of merchants”) wykreował określone typy konosamentów, a mianowicie konosament na zlecenie („order bill of lading”) i konosament na okaziciela („bearer bill of lading”) jako papiery wartościowe („negotiable document of title”).

Rozwiązanie umowy o budowę statku z winy stoczni

Sprawa „Havila Kystruten AS v Abarca Companhia De Seguros SA” [2022] EWHC 3196 (Comm) przyniosła ciekawe rozstrzygnięcia dotyczące ustalenia właściwego sposobu interpretacji zobowiązania stoczni do aranżacji gwarancji oddzielanych w związku z umowami o budowę statku („shipbuilding contracts”) a potencjalnymi skutkami umownymi (lub groźbą takich skutków) niewypełnienia tego obowiązku.

Umowa o budowę statku – „sweep-up provision”

Klauzula „siły wyższej” w „shipbuilding contract” rządzonym prawem angielskim jest konstrukcją prawną, stricte kontraktową. Jak to już opisywaliśmy obszerniej w naszych wcześniejszych publikacjach, w szczególności Umowa o budowę statku – „siła wyższa” („Force Majeure”), system common law (w odróżnieniu od tzw. systemów cywilistycznych prawa) nie wykształcił odrębnej instytucji prawnej „force majeure”.

Czarter na czas – zawarcie umowy

Prawo angielskie, nie zastrzega żadnej w zasadzie formy szczególnej dla uznania skuteczności prawnej zawartej umowy czarteru na czas. Ogólne zasady common law, mające zastosowanie do jakichkolwiek kontraktowych zobowiązań umownych mają tu odpowiednie zastosowanie. Dla skutecznego zawarcia umowy, nie jest koniecznym, ani podpisanie umowy przez armatora i czarterującego, ani nawet ustalenie jej warunków na piśmie. Jak ujęto to w orzeczeniu „Lidgett v Williams” [1845] 14 L.J. Ch. 459 – „Even an oral agreement to charter a ship, if p

Czarter na podróż – przewóz ładunku do portu przeznaczenia

Lord Diplock w precedensie – „The Johanna Oldendorff” [1973] 2 Lloyd’s Rep. 285, zdefiniował cztery etapy realizacji umowy czarteru na podróż, a mianowicie. W niniejszym opracowaniu zajmiemy się trzecim etapem umowy przewozu, określonym w skrócie jako „carring voyage”.

Konosament – „Bailment” – jako tajna broń systemu common law

System common law, zbudowany na wielowiekowej tradycji orzeczeń sądowych – precedensów, jako wiążącego źródła prawa, absorbował do siebie niezwykle ciekawe instytucje, właściwe w zasadzie tylko dla tego systemu i trudne do właściwego zrozumienia dla osób nie osadzonych w tym systemie prawa.

Przewóz ładunków kontenerowych morzem – wybrane zagadnienia kontraktowe. Część 1

W systemie prawa angielskiego, przyjęto, jako bezsporną zasadę prawną, iż umowa frachtowa (umowa czarterowa, konosamentowa umowa frachtowa itp.) zostaje skutecznie zawarta pomiędzy stronami – frachtującym (shipper)/czarterującym (charterer), a przewoźnikiem (carrier)/armatorem (owner), jeżeli strony uzgodniły wszystkie warunki istotne umowy, bez zastrzeżeń i rezerwacji (czyli no subjects remaining to be lifted).

Reguły Hague-Visby – konosament bezpośredni. Część I

Umowy przewozu ładunków morzem (umowy frachtowe – contracts of affreightment) w systemie prawa angielskiego, to złożona hybryda prawna zasad common law z regulacjami ustawowymi, opartymi, z kolei, na konglomeracie prawa precedensowego i regulacji międzynarodowych.