We współpracy z TKMS powstanie zakład produkcji komponentów okrętów podwodnych w Izraelu

Mieszcząca się w niemieckiej Kilonii stocznia TKMS, izraelskie Ministerstwo Obrony oraz Elbit Systems zainaugurowały otwarcie nowego zakładu produkcji komponentów okrętów podwodnych. To pierwszy raz, gdy komponenty jednostek tej klasy będą produkowane w Izraelu. Jest to z myślą o serwisowaniu tych służących w morskim rodzaju sił zbrojnych tego państwa, jak i mających w przyszłości do niego dołączyć. Co istotne, za ich dostarczenie odpowiada właśnie TKMS.

W ramach ogłoszonej współpracy powstaje nie tylko nowa linia do produkcji elementów konstrukcyjnych okrętów podwodnych. Oprócz tego Elbit Systems wybuduje także nowy zakład produkcyjny. Cała inicjatywa będzie realizowana w ramach porozumienia przemysłowego między firmami. Oznacza to rozbudowę specjalistycznej infrastruktury w Izraelu oraz transfer technologii. Budowa obiektu ma stanowić istotny kamień milowy w rozwoju izraelskiego przemysłu obronnego i odzwierciedlać szeroko zakrojone inwestycje w zaawansowaną infrastrukturę oraz innowacje przemysłowe. W zamierzeniu zakład ma zatrudnić dziesiątki pracowników w początkowej fazie. Na tym ma zyskać gospodarka Izraela, tworząc specjalistyczne miejsca pracy i pogłębić regionalny ekosystem przemysłowy.

Aktualnie w kilońskiej stoczni trwa budowa nowych okrętów podwodnych dla Izraelskiego Korpusu Morskiego. Przypomnijmy, że w listopadzie 2024 roku zwodowano tam szósty, ostatni okręt serii Dolphin, INS Drakon. Obecnie przechodzi próby morskie, a do służby ma wejść do końca tego roku. Jednocześnie trwa też budowa pierwszej jednostki z liczącej trzy serii o nazwie Dakar. Pierwsza ma wejść do służby w 2031 roku. TKMS od dekad dostarcza okręty różnych typów i klas dla sił morskich Izraela, a związana w tej mierze współpraca z siłami morskimi i branżą morską oraz technologiczną ma podkreślać trwałość relacji.

Stworzenie linii produkcyjnej komponentów dla izraelskich okrętów podwodnych pozwoli odciążyć zakład w Kilonii, a potencjalnie może nawet pozwolić na zwiększenie zaangażowania stoczniowców w kraju zamawiającego w produkcję, w tym dokończenie budowy i doposażania po zwodowaniu czy też w perspektywie przyszłości całkowite przeniesienie prac do Izraela. Wpisywałoby się to w politykę TKMS do zaangażowania lokalnych mocy przerobowych, tworząc i potem rozwijając tamtejsze zdolności do konserwacji, napraw i remontów (Maintenance, Repair, Overhaul, MRO) okrętów podwodnych przez cały okres ich użytkowania.

Należy tu zwrócić też uwagę na możliwy motyw polityczny, wynikający z licznych kontrowersji na temat Izraela, a w szczególności rozpoczętej w październiku 2023 roku akcji przeciwko palestyńskiemu Hamasowi w Strefie Gazy. Wcześniej bojownicy tej organizacji dokonali ataku na izraelskie terytorium, zabijając, raniąc lub porywając setki osób. W odpowiedzi rząd w Tel-Awiwie rozpoczął regularną akcję pacyfikacyjną, wymierzoną w Palestyńczyków. Bilans tego to dziesiątki tysięcy zabitych, głównie cywilów, a także wielu kolejnych rannych, zaginionych oraz uchodźców. Działania Sił Obronnych Izraela wywołały międzynarodowe protesty, skutkując też choćby atakami jemeńskich bojowników Huti na statki powiązane z krajem i jego sojusznikami w rejonie Morza Czerwone go i Zatoki Adeńskiej. Skutki tego konfliktu, tak polityczne jak i gospodarcze, są globalne. Biorąc pod uwagę krytykę także ze strony rządów wielu państw, także w Niemczech powracał wielokrotnie temat konsekwencji dla izraelskiego rządu poprzez restrykcje dla wymiany handlowej, zwłaszcza w zakresie eksportu uzbrojenia dla tego kraju. Niemiecka branża zbrojeniowa od dekad jest kluczowym dostarczycielem broni i technologii. Ponadto rząd w Berlinie znany jest z tego, że traktuje Izrael specjalnie przez pryzmat pamięci historycznej o zbrodniach III Rzeszy na ludności żydowskiej, stąd też mocno teraz wspiera państwo. Dlatego też, biorąc pod uwagę kontekst polityczny, jeśliby doszło jakimś sposobem do renegocjacji czy zrywania kontraktów na dostawy choćby techniki wojskowej, byłaby to kłopotliwa sytuacja biorąc pod uwagę potrzebę ciągłego serwisowania czy modernizowania okrętów podwodnych. Dlatego też rozwój local content na miejscu jawi się tu jako wyjście z tej sytuacji, zwiększając jednocześnie potencjał przemysłu okrętowego państwa zamawiającego.