Cunha Moreira po chrzcie i zwodowaniu. Trwa budowa fregat dla brazylijskiej floty wojennej

W należącej do koncernu TKMS stoczni Estaleiro Brasil Sul w brazylijskim Itajaí odbyła się ceremonia chrztu i wodowania fregaty Cunha Moreira (F 202). To trzecia jednostka typu Tamandaré, serii która ma jednocześnie wzmocnić potencjał Marynarki Wojennej Brazylii (Marinha do Brasil) jak i krajowego przemysłu okrętowego.

Wydarzenie, które miało miejsce 26 czerwca, odbyło się z udziałem przedstawicieli władz, z prezydentem Luizem Inácio Lula da Silvą na czele. Wśród innych obecnych byli też minister obrony José Múcio Monteiro oraz dowódca marynarki wojennej, adm. floty Marcos Sampaio Olsen. Matką chrzestną fregaty została żona tego ostatniego, Marcella Olsen.

Fregaty typu Tamandaré nie są dużymi jednostkami, a mimo klasyfikacji bliżej im do korwety. Długość okrętu opartego na platformie MEKO A-100 wynosi 107 metrów, a wyporność to 3 500 ton. Załoga liczy 136 osób. Maksymalna prędkość jednostki to 25,5 węzła, natomiast maksymalny zasięg działania to 5 000 mil morskich. Napęd jest konwencjonalny w wersji CODAD (diesel + diesel), na który składają się silniki wysokoprężne MAN V12 28/33D o mocy 5460 kW oraz cztery Caterpillar C32 1417 kW. W skład wyposażenia wchodzą m.in. radar Hensoldt TRS-4D, Raytheon X-band, systemy kontroli uzbrojenia Thales STIR 1.2 EO Mk2 i Safran PASEO XLR, system walki elektronicznej Omnisys MAGE Defensor Mk3, systemy wystrzeliwania wabików Terma C-Guard, sonar Atlas Elektronik ASO 713 i system łączności SATCOM.

Uzbrojenie stanowią armata morska Oto Melara 76 mm Super Rapid, system artyleryjski obrony bezpośredniej Rheinmetall Sea Snake 30 mm, dwa automatyczne systemy broni FN Herstal Sea DeFNnder 12,7 mm, 12-komorowy system wyrzutni pocisków przeciwlotniczych GWS.35 dla pocisków MBDA CAMM, osiem pocisków przeciwokrętowych MANSUP, dwie potrójne wyrzutnie SEA TLS-TT dla torped Mark 46 do zwalczania okrętów podwodnych. Fregata ma posiadać lądowisko i hangar do transportu śmigłowca (S-70B Seahawk/Airbus H225M/Super Lynx Mk.21B) a także bezzałogowego pojazdu latającego ScanEagle.

W planach jest budowa i wcielenie do brazylijskiej floty wojennej w sumie ośmiu okrętów tej serii. Pierwszy z nich, Tamandaré (F200), wszedł do służby w kwietniu tego roku. Na przyszły rok jest zaplanowane podniesienie bandery na Jerônimo de Albuquerque (F201), zwodowanym w sierpniu ub.r., aktualnie też trwa budowa Mariz e Barros (F203). Zamówienie czterech kolejnych fregat miało miejsce także w kwietniu br.

Za budowę i dostawę okrętów odpowiada Águas Azuis, spółka utworzona przez TKMS, Embraer Defense and Security i Atech, pod kierownictwem EMGEPRON. Niemiecka stocznia z siedzibą w Kilonii odpowiadała za projekt, oparty na platformie MEKO, a także szkolenie kadr stoczniowców oraz modernizację infrastruktury w stoczni Estaleiro Brasil Sul. Wszystko to z myślą nie tylko o budowie okrętów, ale tez ich późniejszym utrzymaniu. Dla Brazylii ma to szczególne znaczenie, bo w zamierzeniu pozwoli to rozwijać rodzimą branżę morską, biorąc pod uwagę tak stocznię, jak i firmy działające w ramach łańcucha dostaw. Co warto nadmienić, na podobnej zasadzie rząd w Brasilii współpracuje z francuskim Naval Group, który w lokalnej stoczni Itaguaí Construções Navais (ICN) odpowiada za budowę i dostawę okrętów podwodnych typu Riachuelo, opartych na serii eksportowej Scorpène.

Czytaj więcej: Podwójna uroczystość w Brazylii. Przekazanie trzeciego i wodowanie czwartego okrętu podwodnego serii Scorpène

Nowe fregaty mają stanowić istotny element ochrony tzw. „Błękitnej Amazonii”, monitorując morskie linie komunikacyjne, broniąc wysp oceanicznych i chroniąc infrastrukturę morską i przybrzeżną niezbędną dla rozwoju gospodarki Brazylii. Mowa tu także o utrzymaniu kontroli nad domeną morską, zagrożonej szczególnie przez przemyt narkotyków. Jednocześnie ten największy kraj Ameryki Południowej chce umocnić swoją pozycję w zakresie przemysłu okrętowego, biorąc pod uwagę zamówienia krajowe, ale też potencjalnie zagraniczne.