Japońska stocznia utrzymuje tempo budowy fregat typu Mogami. Zwodowano przyszły JS Tatsuta

W stoczni Nagasaki Shipyard & Machinery Works, należącej do Mitsubishi Heavy Industries, odbyła się ceremonia chrztu i wodowania kolejnej z serii fregat typu Mogami. To też przedostatni z okrętów, które mają wzmacniać potencjał Japońskich Morskich Sił Samoobrony (JMSDF).

Tak jak w przypadku pozostałych okrętów tej serii, nazwa pochodzi od rzeki, w tym przypadku dopływu rzeki Yamato, która przepływa w pobliżu miasta Ikoma w prefekturze Nara. To także trzeci okręt o tej nazwie. Poprzednimi, były niszczyciele, kolejno z 1894 roku, uczestnik m.in. wojny rosyjsko-japońskiej i słynnej bitwy pod Cuuszimą, a także typu Tenryū, w służbie w latach 1918-1944, służący też podczas II wojny światowej i zatopiony przez Amerykanów.

Ceremonia wodowania miała uroczysta oprawę, uczestniczyli w niej przedstawiciele stoczni, władz lokalnych i krajowych oraz oczywiście kadry sił morskich. Wydarzenie odbywa się zaledwie dwa tygodnie po oficjalnym wcieleniu do służby i pierwszym podniesieniu bandery na bliźniaczej fregacie, JS Yūbetsu (FFM-8). Każdy z okrętów powstaje w szybkim tempie, w zaledwie 3-4 lata, utrzymując przy tym terminowość i seryjność produkcji etap po etapie, co świadczy też o stopniu automatyzacji prac japońskich stoczni, mimo że jak w wielu innych krajów rozwiniętych także i tu zaczyna pojawiać się problem spadku rąk do pracy ze względu na starzenie się społeczeństwa i spadek dzietności.

Każda fregata typu Mogami kosztowała niemal 50 mld jenów, co daje w przeliczeniu ok. 387 mln dolarów. Pierwotnie planowano budowę 22 okrętów, jednakże tak ambitne plany zostały zredukowane do wciąż niemałej liczby tuzina.

Przyszły JS Tatsuta (FFM-11) znajduje się w budowie od 2024 roku, więc wodowanie nastąpiło nieco ponad rok od jej rozpoczęcia, w tym niecały od położenia stępki. Okręt ma 132,5 metra długości i 16,3 metra szerokości, a jej pełna wyporność wynosi 5 500 ton. Prędkość maksymalna przekracza 30 węzłów. Liczebność podstawowej załogi będzie wyjątkowo niska, wynosząca zaledwie 90 marynarzy, co wynika tak z wysokiego stopnia automatyzacji wyposażenia znajdującego się na pokładzie, jak i wyzwań wynikających ze stanu demografii kraju oraz trudności pozyskiwania chętnych do służby. W skład napędu okrętu wchodzą turbina gazowa Rolls-Royce MT30 oraz dwa silniki MAN Diesel V28/33DD STC.

Fregata posiada m.in. system radarowy NOLQ-3E. W skład uzbrojenia z kolei wchodzą armata morska 127 mm MK-45 Mod 4, dwie wyrzutnie zdolne do wystrzelenia ośmiu pocisków przeciwokrętowych typu 17, wyrzutnie HOS-303 do torped 324 mm typu 97 lub typu 12 i cztery sześciolufowe wyrzutnie pasywnych środków zakłócających Mk 137 SRBOC. Ma także zdolność stawiania min Mk-41. Do tego dochodzi 16 wyrzutni VLS ASROC z pociskami type 07. Okręt ma także hangar i lądowisko do obsługi śmigłowca SH-60L. Do tego dochodzą bezzałogowe pojazdy nawodne i podwodne (USV, UUV), mające wspierać zadania prowadzone przez okręt.

W obliczu współczesnych wyzwań, w tym ekspansji ze strony Chin, Korei Północnej i Rosji, rząd Japonii zdecydował się na zwiększenie budżetu obronnego. W 2023 roku przeznaczono na obronność 6,8 bln jenów, o 1,4 bln więcej niż w roku wcześniejszym. Co też istotne, okręty JMSDF oraz patrolowce japońskiej straży wybrzeża regularnie biorą udział w ćwiczeniach międzynarodowych na innych akwenach. Władze zacieśniają przy tym relacje z rządami Australii, Filipin, Korei Południowej, USA i Wielkiej Brytanii. Odbywa się to mimo obowiązującej od 1946 roku "pacyfistycznej konstytucji" i podkreślania defensywnego charakteru jej sił zbrojnych, co też oznacza wzbranianie się przed posiadaniem broni ofensywnej czy też eksportu uzbrojenia (choć i w tej kwestii podejście się zmienia). Należą zarazem do światowej czołówki tak pod względem zdolności do działania jak i zaawansowanej technologii.