Indonezyjskich „Mieczników” będzie więcej. Powstaną kolejne fregaty

Indonezja jest jednym z trzech państw, obok Polski i Wielkiej Brytanii, które buduje fregaty dla swojej marynarki wojennej (Tentara Nasional Indonesia Angkatan Laut,), oparte na platformie Arrowhead 140. Dziś firma Babcock International sprzedała licencje na budowę dwóch kolejnych okrętów, zwiększając ich całkowitą liczbę do czterech. Ma to stanowić o sukcesie komercyjnym tego projektu i wskazywać na szanse jego dalszego rozwoju.

Jak poinformowała 21 stycznia firma Babcock, została zawarta pierwsza umowa w ramach Programu Partnerstwa Morskiego (Maritime Partnership Programme, MPP), o wartości 4 mld funtów. Podpisano też list intencyjny, określający cele Indonezji w zakresie zamówień publicznych w ramach MPP, a także wstępną umowę na dwie licencje, które zostaną dostarczone w ciągu najbliższych kilku miesięcy. Dokument został podpisany w imieniu prezydenta Indonezji, Prabowo Subianto, i prezesa Babcock, Davida Lockwooda.

– Niezależnie od tego, gdzie jestem, zawsze myślę o pracy na rzecz ludzi pracujących w domu. Dzisiejszy kolejny etap naszego partnerstwa z Indonezją to silny wyraz zaufania dla Wielkiej Brytanii, zabezpieczenie setek wysoko wykwalifikowanych miejsc pracy tutaj, w Rosyth, i wzmocnienie naszej światowej klasy przyszłości w dziedzinie przemysłu stoczniowego – powiedział Keir Starmer, premier Wielkiej Brytanii.

– Spotkałem się z prezesem Babcock. Cieszymy się z kontynuacji partnerstwa morskiego. Uważam, że jest to bardzo ważne i strategiczne dla Indonezji. To kluczowy element naszego rozwoju gospodarki morskiej – podkreślił Prabowo Subianto.

– Program Partnerstwa Morskiego między Babcock a Indonezją koncentruje się na rozwijaniu potencjału obronnego i morskiego Indonezji, infrastruktury i łańcucha dostaw, jednocześnie tworząc miejsca pracy i zapewniając dobrobyt lokalnym społecznościom – zaznaczył David Lockwood.

Umowa jest kontynuacją wcześniejszej, zawartej w 2021 roku. Wtedy Indonezja pozyskała licencję na dwie fregaty, określone jako „Czerwono-Białe” (Merah Putih). Przypomnijmy, że w grudniu w stoczni PT PAL Indonesia odbyło się wodowanie pierwszej z nich, KRI Balaputradewa (322). Ta i bliźniacza jednostka mają wejść do służby w latach 2028-2029. Pomimo znacznych różnic w kwestii wyposażenia, głównie dostarczonego przez turecki koncern Aselsan, wizualnie dają one wrażenie tego, jak w przyszłości będą wyglądały inne okręty oparte na platformie Arrowhead 140. KRI Balaputradewa jest jak dotąd drugim tego rodzaju, pierwszym był brytyjski typu 31, przyszły HMS Venturer, zwodowany w czerwcu tego roku. W sierpniu 2026 roku nastąpi wodowanie pierwszej z polskich fregat programu „Miecznik”, przyszłego ORP Wicher. Przypomnijmy, że 18 grudnia odbyło się też położenie stępki pod przyszły ORP Burza. Te wraz z trzecim ORP Huragan mają wejść do służby w latach 2029-2031 w składzie 3. Flotylli Okrętów.

Indonezyjskie fregaty mają 143,57 metrów długości i 19,75 metra szerokości. Rozmiarowo są więc większe od polskich i brytyjskich jednostek opartych na Arrowhead 140. Pełna wyporność to  6 626 ton, a maksymalna prędkość 28 węzłów. Załoga będzie liczyć 143-165 marynarzy. Autonomiczność okrętu tej serii to 21 dni, a zasięg działania ponad 9 000 mil morskich. Napęd fregaty stanowi CODAD, gdzie część silników pracuje podczas prędkości mniejszej (ekonomicznej), a część jest dodatkowo uruchamiana podczas prędkości większej lub podczas obciążenia jednostki.

W wyposażeniu znajdują się system dowodzenia walką Havelsan ADVENT CMS, systemy Elettronica RESM i RECM, radary: Aselsan CENK 350-N (Mete Han) wielofunkcyjny radar z anteną fazową, Aselsan CENK 400-N radar obserwacyjny, Aselsan AKR-D radar kierowania ogniem, Aselsan MAR-D radar kontroli śmigłowców, sonar montowany na kadłubie Aselsan FERSAH i system identyfikacji swój-obcy (IFF) od Leonardo.

Uzbrojenie stanowią 64 wyrzutnie Roketsan MİDLAS VLS dla pocisków ziemia-powietrze (SAM) HISAR MR i SIPER LR oraz pocisków przeciwokrętowych Atmaca, dwie armaty morskie Otomelara 76/62 Super Rapid, dwa systemy obrony bezpośredniej (CIWS) Rheinmetall Oerlikon Millennium 35 mm, dwa systemy RCWS Leonardo Lionfish 12,7 mm oraz dwie potrójne wyrzutnie torped Leonardo B515/3 324 mm. Każdy z okrętów posiada lądowisko i hangar do obsługi śmigłowca, a także system przeciwdziałania torpedom Aselsan HIZIR i dwa systemy ośmiokomorowych wyrzutni wabików Aselsan KARTACA-N.

Wyposażenie i uzbrojenie mają zapewnić, że wspomniane okręty będą zdolne do wykonywania różnorodnych zadań, biorąc pod uwagę zwalczanie okrętów podwodnych (ASW, Anti-Submarine Warfare), obronę przeciwlotniczą (AAW, Anti-Aircraft Warfare) i walkę z innymi jednostkami nawodnymi (ASuW, Anti-Surface Warfare).

Indonezyjski resort obrony podkreśla, że umowa wpisuje się w rozwój potencjału morskiego państwa zarówno pod kątem zdolności obronnych, jak i pozyskiwania kompetencji na nowoczesne okręty. Plany zakładają też znaczne inwestycje w indonezyjski przemysł stoczniowy, wspierając dalszą modernizację, rewitalizację społeczności rybackich, wzmocnienie obronności i bezpieczeństwa morskiego kraju oraz zwiększenie bezpieczeństwa żywnościowego. Zdaniem Babcock udzielenie kolejnych licencji na projekt wspiera zrównoważony rozwój brytyjskiej architektury okrętowej i bazy przemysłu stoczniowego. Ponieważ okręty korzystają ze wspólnego wyposażenia, zwiększa się efekt skali w produkcji i wsparcie dla każdego nowego okrętu dodanego do programu, co miałoby stać się korzystne choćby dla Polski i Wielkiej Brytanii, pozostałych użytkowników Arrowhead 140. Firma zainwestowała w rozwój brytyjskiej siły roboczej, a na lata 2025–2026 w zaplanowała stworzenie 1600 stanowisk dla nowych pracowników.