Czy promy Caledonian MacBrayne będą zasilane wodorem?

Niewykluczone, że już w niedalekiej przyszłości niektóre z połączeń w Szkocji będą obsługiwane przez promy na wodór. Opublikowane właśnie wyniki badań wskazują, że scenariusz taki jest jak najbardziej możliwy do realizacji.

Promy obsługujące dziś Hebrydy Zewnętrzne oraz zachodnie wybrzeże Szkocji mogłyby być zasilane ekologicznym wodorem, pozyskiwanym ze zainstalowanej na lądzie elektrowni wiatrowej. Tak wynika z badań przeprowadzonych w ramach projektu Scottish Western Isles Ferry Transport Using Hydrogen (SWIFTH2). Jego celem było zbadanie, czy na trasach, w ramach siatki połączeń obsługiwanej dziś przez dziewięć promów w barwach Caledonian MacBrayne, można zaangażować jednostki zasilane wodorem.

Jak wynika z ekspertyzy, która miała ocenić, czy realizacja takiego przedsięwzięcia jest możliwa, najwięcej punktów otrzymały połączenia: Barra-Eriskay (w kategorii promów małych) oraz Stornoway-Ullapool (wśród tras obsługiwanych przez duże jednostki). W przypadku pierwszej linii, roczne zużycie wodoru wynosiłoby 219 ton, a na drugiej z tras – 3676 ton. Do wyprodukowania paliwa na pierwszą z tras konieczna byłaby jedna turbina o mocy 4,3 MW, a w przypadku drugiej – 15 turbin wiatrowych.

W czasie analizy sprawdzono też, jakie korzyści z takiej inwestycji zyskałoby środowisko. W przypadku pierwszej, krótkiej trasy, każdego roku do atmosfery trafiałoby 676 ton dwutlenku węgla mniej. Druga trasa to zmniejszenie emisji CO2 w regionie aż o 21 815 ton.

Koszty wyprodukowania takiej czystej energii byłyby nieco wyższe. Oszacowano, że byłoby to - w zależności od trasy - od 11 do 17 pensów za 1 kWh. Dziś jest to 5 pensów za 1 kWh pozyskaną z konwencjonalnego paliwa. Podkreślono jednak, że ten rozstrzał jest mniejszy od spodziewanego. Zaznaczono, że w przyszłości stawki za energię pozyskiwaną z odnawialnych źródeł energii mogą się jeszcze zmniejszyć.

Badania przeprowadzone zostały przez Point and Sandwick Trust przy udziale siedmiu innych branżowych podmiotów. Ekspertyza została częściowo sfinansowana przez szkocki rząd w ramach programu Low Carbon Infrastructure Transition. Kolejną fazą projektu będzie wykonanie szczegółowego studium wykonalności projektu dla dwóch wspomnianych tras.