Brytyjska branża okrętowa ma zyskać miliardy funtów na budowie fregat dla Norwegii

W wyniku decyzji Norwegii o wyborze brytyjskich okrętów typu 26, budowanych przez BAE Systems, korzyści osiągnie nie tylko nabywca, ale też wykonawca. Resort Obrony Wielkiej Brytanii podkreśla, że dzięki temu przedsięwzięciu do brytyjskiej gospodarki wpłyną miliardy funtów, ponadto zostanie utworzonych, bądź utrzymanych, tysiące miejsc pracy na terenie całego kraju.

Zakup fregat produkcji brytyjskiej wynikał z planów zastąpienia w przyszłości norweskich jednostek typu Fridtjof Nansen. Oferta BAE Systems została wybrana spośród kilku innych. Wśród nich były okręty typu Constellation/FREMM od Fincantieri, typu F127 od TKMS oraz francuskie serii FDI od Naval Group. Ważnym aspektem wyboru była współpraca wykonawcy z norweskim local content i transfer technologii z myślą o serwisowaniu okrętów na miejscu. Przedsięwzięcie było wyceniane na ok. 136 mld koron norweskich.

W sumie flota Norwegii ma pozyskać pięć nowych okrętów, które w przyszłości mają współdziałać z brytyjskimi w zakresie zwalczania okrętów podwodnych (ASW, Anti-Submarine Warare) na wodach Morza Północnego i Norweskiego, wzmacniając północną flankę NATO. Biorąc pod uwagę, że w skład sił Royal Navy wejdzie osiem regat typu 26, przewiduje się kooperację między tymi jednostkami, biorąc też pod uwagę know-how, szkolenia kadr i wymianę doświadczeń.

Dla brytyjskiej gospodarki to przedsięwzięcie ma być sporym zastrzykiem finansowym. Oczekuje się, że 10 miliardów funtów brytyjskiej gospodarki wesprze ponad 432 brytyjskie firmy, realizując rządowy Plan Zmian. Umowa w zamierzeniu zapewni 4000 miejsc pracy w Wielkiej Brytanii (w tym 222 małe i średnie przedsiębiorstwa, w całej Wielkiej Brytanii, w tym 103 w Szkocji, 47 w północno-zachodniej Anglii i 35 w regionie West Midlands), w tym ponad 2000 w Szkocji w Glasgow. Oczekuje się również, że program wesprze 432 firmy.

- Ta umowa o wartości 10 miliardów funtów odzwierciedla cel naszego Planu Zmian – tworzenie miejsc pracy, napędzanie wzrostu gospodarczego i ochrona bezpieczeństwa narodowego ludzi pracujących. Ten rząd nawiązał nowe partnerstwa na całym świecie, aby służyć mieszkańcom kraju, a eksport naszych wiodących na świecie fregat typu 26 do Norwegii właśnie to umożliwi, wspierając dobrze płatne miejsca pracy w całym Zjednoczonym Królestwie, od praktykantów po inżynierów. Ten sukces jest świadectwem tysięcy ludzi w całym kraju, którzy nie tylko dostarczają te zdolności nowej generacji naszym Siłom Zbrojnym, ale także zapewniają bezpieczeństwo narodowe Wielkiej Brytanii, naszym norweskim partnerom i NATO w nadchodzących latach – przekazal Keir Starmer, premier Wielkiej Brytanii.

- Norwegia i Wielka Brytania są bliskimi sojusznikami, o wspólnych interesach i silnych więzach dwustronnych. Jestem przekonany, że strategiczne partnerstwo z Wielką Brytanią w zakresie zakupu, rozwoju i eksploatacji fregat to właściwa decyzja. To partnerstwo umożliwia Norwegii osiągnięcie strategicznych celów wyznaczonych przez nasz Parlament w obecnym Długoterminowym Planie Obronnym. Wybór Wielkiej Brytanii na strategicznego partnera w zakresie fregat został również zarekomendowany przez Szefa Obrony. Wybór ten stanowi historyczne wzmocnienie współpracy obronnej między naszymi dwoma krajami. To był trudny wybór. Czterech kandydatów, Francja, Niemcy, USA i Wielka Brytania, przedstawiło mocne i konkurencyjne propozycje. Wszyscy są bliskimi sojusznikami i pragnę wyrazić uznanie za konstruktywny proces i dialog. Wszyscy czterej sojusznicy są strategicznymi partnerami Norwegii. Szeroka współpraca w zakresie polityki bezpieczeństwa i obrony będzie kontynuowana z nimi wszystkimi na pełnych obrotach. Decyzja ta zapadła przed podpisaniem nowej umowy obronnej między Wielką Brytanią a Norwegią, która wzmocni bezpieczeństwo euroatlantyckie, a jednocześnie zbliży przemysł obronny obu krajów, przyczyniając się do wzrostu zatrudnienia, wzrostu gospodarczego i innowacji. – powiedział Jonas Støre, premier Norwegii.

– Przez ponad 75 lat Wielka Brytania i Norwegia wspólnie działały na północnych i północno-wschodnich granicach NATO, zapewniając bezpieczeństwo Wielkiej Brytanii i Europie. To historyczne porozumienie obronne pogłębia nasze strategiczne partnerstwo. Z Norwegią będziemy wspólnie szkolić, operować, odstraszać i – w razie potrzeby – walczyć. Nasze marynarki wojenne będą działać jako jeden organizm, przewodząc w NATO. Dzięki temu porozumieniu na północnym Atlantyku pojawi się więcej światowej klasy okrętów wojennych, które będą polować na rosyjskie okręty podwodne, chronić naszą krytyczną infrastrukturę i zapewniać bezpieczeństwo obu naszym państwom – podkreślił John Healey, sekretarz obrony Wielkiej Brytanii.

Długość okrętu typu 26 to 149,9 metrów, a maksymalna wyporność do 8 000 ton. Załoga będzie liczyć 157 osób (z możliwością zwiększenia do 208), a prędkość wyniesie do 26 węzłów. Napęd stanowi dwupaliwowy system silników, na który składają się turbina gazowa Rolls-Royce MT30, cztery wysokoobrotowe generatory wysokoprężne MTU typ 20V 4000 M53B oraz dwa silniki elektryczne.

Jako przeznaczone do zwalczania okrętów podwodnych, fregaty typu 26 otrzymają dedykowane temu wyposażenie odpowiednio wyposażone, w tym w system obrony przeciwrakietowej Sea Ceptor, działo morskie 127 mm Mk 45, radar średniego zasięgu, potężne sonary matrycowe, silos do pionowego odpalania systemów rakietowych Mk41, hangar i lądowisko dla śmigłowców Merlin lub Wildcat.

Aktualnie BAE Systems buduje sześć z ośmiu planowanych jednostek tej serii.  Na ten moment zwodowano dwa z nich, przyszłe HMS Glasgow (F88) i HMS Cardiff (F89). Trzy pierwsze okręty mają wejść do służy do 2030 roku, pozostałe w kolejnych latach. Co należy zauważyć, budowa każdego z nich, na ten moment, ma trwać nawet 8-10 lat.

Resort obrony Wielkiej Brytanii podkreśla, że w tegorocznym Strategicznym Przeglądzie Obrony, Norwegia pozostaje jednym z najcenniejszych sojuszników strategicznych Zjednoczonego Królestwa, będąc jedynym krajem uczestniczącym w pełnym rozmieszczeniu brytyjskiej grupy uderzeniowej lotniskowców w 2025 roku, a jednocześnie współpracującym z Wielką Brytanią i partnerami z NATO w zakresie ochrony krytycznej infrastruktury podmorskiej w Europie Północnej.

Wybór przez Norwegię fregat typu 26 ma wzmacniać strategiczne partnerstwo obu krajów oraz bezpieczeństwo morskie w obliczu narastającego zagrożenia ze strony Rosji w północnej Europie. Co istotne, także Australia, jak i Kanada również wybrały projekt fregaty typu 26 dla swoich marynarek wojennych (określane tam odpowiednio jako typ Hunter i River). To partnerstwo obejmie również wspólną konserwację, kompleksowe szkolenie załóg i wsparcie w trakcie eksploatacji.