Tak prezentuje się nowy atomowy okręt podwodny sił morskich Francji. De Grasse niedługo zostanie zwodowany

Koncern Naval Group zaprezentował kadłub czwartego okrętu z napędem jądrowym typu Suffren, De Grasse (S638). Nowa jednostka zostanie niedługo zwodowana, a w niedalekiej przyszłości wejdzie w skład francuskich sił morskich.

Z hali kadłubowej mieszczącej się w stoczni we francuskim Cherbourgu odbyła się procedura wyprowadzenia przyszłego okrętu podwodnego typu Suffren, De Grasse. Budowany od 2014 roku należy do serii sześciu jednostek z napędem jądrowym (SSN), które mają stanowić kluczowy element Marynarki Wojennej Francji (Marine nationale) w przyszłości. Zastąpią one zbudowane w latach 1976-1990 okręty podwodne typu Rubis. Koszt jednego to niemal 2 mld euro.

– Chciałbym wyrazić uznanie dla oddania i wiedzy zespołów Naval Group, TechnicAtome, DGA, CEA, francuskiej marynarki wojennej, a także wszystkich naszych partnerów. Osiągnięcie tego nowego kamienia milowego jest świadectwem wiedzy fachowej francuskiego przemysłu morskiego, który z dumą służy naszym siłom zbrojnym – powiedział Pierre Éric Pommellet, dyrektor generalny Naval Group.

Przyszły De Grasse został przeniesiony do platformy dźwigowej (Dispositif de Mise à l’Eau, DME), która zostanie wykorzystana podczas procedury wodowania okrętu. Stanowi to kluczowy etap prac nad jednostką, której próby morskie mają rozpocząć się w 2026 roku, a osiągnięcie gotowości operacyjnej ma nastąpić do 2027 roku.

Okręty podwodne typu Suffren mają reprezentował najnowszą generację francuskich okrętów podwodnych. Pierwszy z nich został przekazany siłom morskim w 2020 roku, jednakże pełną gotowość bojową osiągnął dwa lata później. Długość to 99,1 metra, natomiast maksymalna wyporność sięga 5 300 ton. Załoga liczy 60 osób. Autonomiczność (możliwość działania w morzu bez powracania do portu) wynosi do 70 dób. Okręt ma osiągać prędkość do 25 węzłów w zanurzeniu i do 14 w wynurzeniu. Za napęd odpowiadają reaktor jądrowy K15 o mocy 150 MW, dwie grupy turbogeneratorów 10 MW, dwa awaryjne generatory diesla o mocy 480 kW, a także pompa strumieniowa napędzana elektrycznie.

W swoim wyposażeniu okręt tej serii posiada system zarządzania walką SYCOBS, zestaw sonaru kadłubowego i bocznego Thales UMS-3000, holowany sonar ETBF DSUV 62C, sonar do wykrywania min i innych zagrożeń podwodnych Thales SEACLEAR, szerokopasmowy sonar przechwytujący Thales VELOX-M8, echosondę nawigacyjną Thales NUSS-2F Mk2, radar nawigacyjny Safran Series 10 CSR i system wojny elektronicznej NEMESIS.

Uzbrojenie stanowią cztery wyrzutnie torped 533 mm, a także, umieszczane na 20 regałach magazynowych, pociski manewrujące MdCN do zwalczania celów lądowych, pociski przeciwokrętowe Exocet SM39 Mod2, pociski ziemia-powietrze A3SM (VL MICA), ciężkie torpedy F21 Artemis, a także miny FG29.

W listopadzie 2024 roku Naval Group przekazał trzeci okręt podwodny typu Suffren, Tourville (S637). W tym roku ma on osiągnąć pełną gotowość bojową. Dotychczas regularną służbę rozpoczęły Sufren (S635) i Duguay-Trouin (S636). Jednostki te powstają w ramach programu Barracuda, który stanowi także „towar eksportowy” Naval Group. W wersji konwencjonalnej (z napędem spalinowym, a nie jądrowym) były oferowane Australii, z czego ta się wycofała na rzecz zakupu jednostek atomowych w ramach projektu AUKUS, a w ub. r. wybrała je Holandia jako następców typu Walrus, gdzie będą znane jako typ Orka (podobnie nazywa się program zakupu okrętów podwodnych dla polskiej Marynarki Wojennej, w którym jednym z oferentów jest Naval Group). Barracuda potencjalnie też będzie wzorem dla Álvaro Alberto (SN10), pierwszego, atomowego okrętu podwodnego dla Marynarki Wojennej Brazylii, która obecnie wdraża konwencjonalne jednostki typu Scorpène (oferowane również Polsce).