Ukraina planuje dyplomatyczną ofensywę w Afryce. W tle chęć Rosji do uzyskania dostępu do tamtejszych portów morskich

Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski zapowiedział w czwartek współpracę z Afryką w 2025 roku; minister spraw zagranicznych Andrij Sybiha otrzymał polecenie przygotowania konkretnych umów z krajami tego kontynentu.

"W 2025 roku będzie również więcej aktywności z Afryką, a każde nowe partnerstwo jest wielką szansą dla naszej dyplomacji i wielką szansą dla naszej gospodarki. Poleciłem ministrowi spraw zagranicznych przygotowanie kilku konkretnych umów z krajami afrykańskimi" - powiedział Zełenski. (https://tinyurl.com/5yvv8h9f)

Zapowiedź ukraińskiego przywódcy to reakcja na zwiększanie przez Rosję zaangażowania w Afryce w sferze politycznej, gospodarczej i wojskowej. W ostatnich latach Moskwa znacząco zintensyfikowała swoje działania na tym kontynencie, dążąc do zdobycia wpływów w krajach, które mają strategiczne znaczenie dla rosyjskich interesów.

Od dłuższego czasu Rosja zabiega o bliskie relacje z Czadem, który chciałaby włączyć do swojej strefy wpływów. Razem z Czadem strefa ta objęłaby cały Sahel, ciągnąc się od Sudanu na wschodzie, przez Republikę Środkowoafrykańską, Niger, Burkina Faso po Mali na zachodzie.

Do domknięcia bloku leżącego między Morzem Czerwonym a Oceanem Atlantyckim Moskwie brakuje też jeszcze Mauretanii, której już zaoferowała pomoc w walce z dżihadystami, nie zrażając się tym, że kraj ten jako jeden z nielicznych na kontynencie afrykańskim zagłosował w ONZ za rezolucją przeciwko zaanektowaniu przez Rosję czterech regionów Ukrainy.

Na początku grudnia amerykański Instytut Studiów nad Wojną (ISW) napisał, że upadek reżimu Baszara al-Asada w Syrii podważy ambicje Moskwy w Afryce, nadszarpnie na kontynencie jej wizerunek i osłabi zaufanie rodzimych dyktatur uzależnionych od pomocy rosyjskich najemników.

ISW podał, że najemnicy rosyjscy, głównie z dawnej Grupy Wagnera, obecni są w Mali, Nigrze, Burkina Faso, Libii, Sudanie, Republice Środkowoafrykańskiej i Gwinei Równikowej. Według różnych, trudnych do sprawdzenia źródeł, może ich być w Afryce co najmniej 15 tys.

Po upadku syryjskiego reżimu, wspierający go najemnicy rosyjscy najprawdopodobniej mogą zostać wysłani na wojnę z Ukrainą, ale równie dobrze Moskwa, chcąc ratować twarz w Afryce, może przerzucić ich do wzmocnienia reżimów afrykańskich, zwłaszcza w Sudanie i we wschodniej Libii, gdzie chciałaby szybko uzyskać dostęp do portów na wschodnich wybrzeżach Morza Śródziemnego i Morza Czerwonego, aby zrekompensować potencjalną utratę baz syryjskich.

Z Kijowa Iryna Hirnyk (PAP)

ira/ ap/

Fot. Depositphotos