NATO ćwiczyło zwalczanie okrętów podwodnych. „Playbook Merlin 25” na szwedzkich wodach

W dniach 10-14 listopada siły sojusznicze państw sprawdzały się w zakresie zwalczania okrętów podwodnych na Morzu Bałtyckim. Celem było wzmocnienie gotowości, interoperacyjności i zdolności do reagowania na zagrożenia czające się pod wodą.

Gospodarzem ćwiczenia była Szwecja, najnowszy członek sojuszu, który dołączył do niego w 2024 roku. Obok niej, swoje kontyngenty wystawiły Francja, Holandia, Niemcy i USA. Za przebieg działań odpowiadało Dowództwo Sojuszniczych Sił Morskich NATO (NATO MARCOM). Scenariusz zakładał operacje wydzielonych sił podczas wykonywania takich zadań jak reagowanie na podejrzaną aktywność, lokalizacja, wykrywanie i zwalczanie wrogiego celu pod wodą, a także ochrona morskich szlaków komunikacyjnych i infrastruktury nawodnej i podwodnej.

– Szwecja odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa morskiego na Morzu Bałtyckim. Kraje bałtyckie wnoszą do NATO imponujące zasoby w zakresie zwalczania okrętów podwodnych, a także doświadczone dowództwo i potencjał morski. Dziękujemy szwedzkiej marynarce wojennej za zorganizowanie ćwiczenia Merlin, a także wszystkim uczestniczącym w nim marynarkom wojennym NATO i dzielącym się regionalną wiedzą w zakresie zwalczania okrętów podwodnych – powiedział kadm. Bret Grabbe, dowódca sił podwodnych NATO.

– Jako najnowszy członek NATO, szwedzka marynarka wojenna z dumą ponownie gości w ramach ćwiczenia pk. „Playbook Merlin”. Dzieląc się wiedzą i doświadczeniem w zakresie wojny podwodnej w unikalnych warunkach regionu Morza Bałtyckiego, zwiększamy bezpieczeństwo i stabilność, wzmacniamy NATO i stawiamy czoła współczesnym wyzwaniom bezpieczeństwa. „Dowodzi to również, że Szwecja jest członkiem NATO, któremu można zaufać i od którego oczekuje się dużej odpowiedzialności w ramach sojuszu, teraz i w przyszłości – przekazał kadm. Johan Norlén, dowódca szwedzkich sił morskich.

„Playbook Merlin” to jedno z prawie kilkunastu dużych ćwiczeń morskich prowadzonych corocznie przez Dowództwo Sił Morskich Sojuszniczych NATO (Allied Maritime Command), obok bliźniaczych ćwiczeń Dynamic Mongoose na Północnym Atlantyku i Dynamic Manta na Morzu Śródziemnym. Razem te operacje mają zapewniać, że NATO pozostaje gotowe i zdolne do działania w zakresie wielodomenowych zagrożeń morskich. Podkreślenie roli zwalczania okrętów podwodnych (ASW, Anti-Submarine Warfare) wynika ze świadomości o zagrożeniach czających się pod wodą. Już jeden okręt podwodny wymusza zaangażowanie większych sił celem przeprowadzenia długiej i kosztownej operacji celem jego wykrycia i przegonienia, bądź unieszkodliwienia. Do tego momentu akwen, gdzie podejrzewa się aktywność podwodną, staje się niebezpieczny dla okrętów nawodnych i przede wszystkim jednostek cywilnych, w tym statków transportowych. W efekcie może dojść do zablokowania ważnej trasy żeglugowej, w tym też podejścia do portu. Ponadto realizowany z zaskoczenia podwodny atak torpedowy może natychmiast zatopić statek lub okręt.

Ćwiczenia tego rodzaju mają odzwierciedlać także znaczenie rozwoju współpracy w ramach NATO, tworząc wspólne procedury i sposoby działania. Jest to tym istotniejsze, biorąc pod uwagę zagrożenia na Bałtyku, w tym akty sabotażu wobec infrastruktury podwodne. Rolę akwenu podkreśla też utworzenie w ub. r. podlegające pod MARCOM dowództwo CTF Baltic, mające koordynować działania na Morzu Bałtyckim. Co istotne, jego siedziba ma rotacyjnie przechodzić między Niemcy, Polskę i Szwecję.