Tymczasowe ustalenia dotyczące kryzysu COVID, które pozwalały marynarzom służyć dłużej niż 11 miesięcy na pokładzie statków, wygasną 28 lutego przyszłego roku - poinformował Australijski Urząd ds. Bezpieczeństwa Morskiego (AMSA).
Zgodnie z Konwencją o pracy na morzu normalny maksymalny okres, w którym marynarz może służyć na pokładzie statku bez urlopu, wynosi 11 miesięcy. Ze względu na ograniczenia w podróżowaniu spowodowane pandemią COVID-19 i zamknięcie granic, AMSA zezwoliła na tymczasowe ominięcie z tej zasady, aby utrzymać handel w ruchu.
- W ciągu ostatnich sześciu miesięcy AMSA monitorowała poziom przestrzegania przepisów i interweniowała w celu zapewnienia repatriacji marynarzy, których czas przebywania na pokładzie był zbyt długi - poinformował organ. - AMSA wydała teraz nowe zawiadomienie morskie, Marine Notice 10/2020, stwierdzające powrót do wymogów międzynarodowych.
AMSA zakazała w tym roku co najmniej czterem statkom wstępu za poważne naruszenia Konwencji o pracy na morzu, w tym za niedostatecznie opłacane załogi.
Dyrektor Generalny ds. Operacji Allan Schwartz powiedział, że zmiany były potrzebne w momencie wybuchu pandemii COVID-19, ale przetrzymywanie marynarzy na pokładzie statków dłużej niż 11 miesięcy jest nie do utrzymania w przyszłości.
Szacuje się, że z powodu kryzysu związanego ze zmianą załogi, wynikającego z niezdolności marynarzy do repatriacji z powodu ograniczeń w podróżowaniu, około 400 000 marynarzy utknęło na morzu.
- Naszym zdaniem było wystarczająco dużo czasu, aby operatorzy statków dostosowali się do świata COVID-19 i opracowali nowe plany repatriacji marynarzy i zmian załogi - powiedział Schwartz.
- Marynarze wzięli na siebie duży ciężar podczas pandemii COVID-19, utrzymując globalny handel i naszą gospodarkę w ruchu, dostarczając niezbędne zaopatrzenie, którego wszyscy potrzebujemy. Jednak kosztowało to zdrowie fizyczne i psychiczne marynarzy, którzy spędzili więcej czasu na pokładzie statków, nie mogli skorzystać z urlopu na lądzie z powodu obowiązkowej kwarantanny i zostali oddzieleni od przyjaciół i rodzin – dodał.
Apele organizacji branżowych, w tym IMO, do rządów krajowych o wyznaczenie marynarzy jako kluczowych pracowników w celu ułatwienia ich repatriacji zgodnie z protokołami opracowanymi przez branżę, pozostają wciąż bez odpowiedzi.
Niektóre państwa bandery, takie jak Singapur, były bardziej proaktywne niż inne, jednak właściciele statków musieli stawić czoła rosnącym kosztom odciążenia swoich przepracowanych załóg, ponieważ musieli kierować swoje statki do miejsc, w których dozwolone były zmiany załogi.
W tej chwili IMO pracuje nad listą wszystkich portów, w których możliwe są zmiany załogi zgodnie z przepisami dotyczącymi zmiany załóg w poszczególnych krajach.
Od 01.01.2019 roku sprzedaż nieruchomości przed upływem 5 lat bez podatku?
Uwaga! Od 1.08.2020 r. nowe zasady rejestracji jachtów!
Reguły INCOTERMS 2010 w praktyce
Morski list przewozowy – charakter prawny i funkcje w transporcie morskim
Wypełnianie Deklaracji Ładunku Niebezpiecznego krok po kroku
Od 09.07.2018 roku nowe terminy przedawnienia roszczeń majątkowych
Reguły Hasko-Visbijskie w nowoczesnym transporcie morskim
Rozliczenia marynarzy: „zasada 183 dni” w 2020 roku, a opodatkowanie marynarza w Polsce
3
Konwencja MLI a Dania – czy cokolwiek zmieni się w 2021 roku?
Projekt ustawy z myślą o marynarzach. Umowy o pracę będą mogły być zawierane elektronicznie?
Geopolityka a sprawa polska. Piotr Zychowicz o globalnych wyzwaniach na KONGRES POLSKIE PORTY 2030+
„Wiódł ślepy kulawego” – rozmowa z radcą prawnym Mateuszem Romowiczem w sprawie podatkowych problemów polskich marynarzy
Czarter na czas – zawarcie umowy z zastrzeżeniem („subject to”)
Wyjątkowe badania w Porcie Rotterdam. Jak obsługiwać komercyjne statki z napędem jądrowym?
Fundacja Przyjazny Kraj: Polska na krawędzi strukturalnej nierównowagi fiskalnej [Raport 2026]