Zakwaszenie Oceanu Arktycznego większe niż przypuszczano. Co to oznacza?

Ocean Arktyczny będzie pochłaniał więcej CO2 w XXI wieku, niż przewidywano w większości modeli klimatycznych. Ten dodatkowy CO2 powoduje wyraźnie silniejsze zakwaszenie oceanów, co będzie miało wpływ m.in. na morski łańcuch pokarmowy. 

Wyniki te zostały opublikowane w badaniu przeprowadzonym przez klimatologów z Uniwersytetu w Bernie i École normale supérieure w Paryżu. Zakwaszenie oceanów zagraża życiu organizmów wapiennych - takich jak małże i „motyle morskie” - i może mieć poważne konsekwencje dla całego łańcucha pokarmowego.

Ocean pobiera duże ilości wytwarzanego przez człowieka CO2 z atmosfery. Ten dodatkowy CO2 powoduje zakwaszenie oceanów - proces, który można już dziś zaobserwować. Zakwaszenie oceanów szczególnie wpływa na organizmy, które wytwarzają szkielety i skorupy z węglanu wapnia, takie jak mięczaki, jeżowce, rozgwiazdy i koralowce. Ocean Arktyczny jest miejscem, w którym oczekuje się największego zakwaszenia.

Badanie opublikowane niedawno w czasopiśmie naukowym Nature przez Jensa Terhaara z Berna i Lestera Kwiatkowskiego oraz Laurenta Boppa z École normale supérieure w Paryżu pokazuje, że najmniejsze z siedmiu mórz pochłonie o 20% więcej CO2 w XXI wieku, niż wcześniej oczekiwano, przy założeniu, że stężenia CO2 w atmosferze będą nadal rosły.

„Prowadzi to do znacznie zwiększonego zakwaszenia oceanów, szczególnie na głębokościach między 200 a 1000 metrów” - wyjaśnia Jens Terhaar, członek grupy ds. Modelowania Oceanów w Oeschger-Center for Climate Change University na Bernie. Ten zasięg głębokości jest ważnym obszarem schronienia dla wielu organizmów morskich.

W wystarczająco kwaśnych wodach struktury z węglanu wapnia stają się niestabilne i zaczynają się rozpuszczać. „Nasze wyniki sugerują, że organizmom arktycznym będzie trudniej przystosować się do zakwaszenia oceanów niż wcześniej oczekiwano” - mówi współautor Lester Kwiatkowski. Utrata tych organizmów prawdopodobnie wpłynie na cały łańcuch pokarmowy Arktyki, aż do ryb i ssaków morskich.

Korzystając z pomiarów gęstości powierzchniowej Morza Arktycznego, zespół badawczy był w stanie skorygować odchylenia w modelach i zmniejszyć niepewność związaną z prognozami przyszłego zakwaszenia Oceanu Arktycznego.