Wzrasta odpowiedzialność armatora za wyrządzone szkody

Odpowiedzialność amarantowa za wyrządzone szkody wzrasta o 51 proc. Wchodzą w życie poprawki do protokołu z 1996 r. do Międzynarodowej Konwencji o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie (sporządzonej w Londynie w 1976 r.). Zwiększenie sum wypłacanych z tytułu roszczeń morskich zapewni lepszą ochronę podmiotów ubiegających się o nie.  

Roszczenia podlegające ograniczeniu wynikają m.in. z tytułu śmierci, uszkodzenia ciała albo utraty lub uszkodzenia mienia oraz powstania innych szkód. Przykładowo w przypadku uszkodzenia ciała lub poniesionej śmierci na statkach o tonażu nie przekraczającym 500 ton, limity odszkodowań oparte na Konwencji z 1976 r. zostały ustalone na 333 tys. SDR (Special Drawing Rights – Specjalne Prawo Ciągnienia, którego wartość określana jest przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy w stosunku do najważniejszych światowych walut), plus dodatkowa rekompensata wraz ze wzrostem tonażu. Dla innych roszczeń limit odpowiedzialności wynosi 167 tys. SDR oraz dodatkowe kwoty na podstawie tonażu statków ponad 500 ton.

Instytucja ograniczenia odpowiedzialności za roszczenia morskie sięga swoimi korzeniami prawa rzymskiego. W średniowieczu wykształciło się pojęcie wyprawy morskiej, której uczestnicy ponosili ryzyko utraty swoich udziałów w takiej wyprawie (właściciel statku ryzykował – utratę statku, właściciel towaru – utratę towaru, kapitan i załoga – utratę wynagrodzenia). Z czasem, w drodze ewolucji, ograniczenie takie zostało zastąpione kwotowo określonym ograniczeniem odpowiedzialności. Ograniczenie to wynika przede wszystkim z potrzeby określenia granic ryzyka podejmowanego przez ubezpieczycieli, zwłaszcza w obliczu zdarzeń o charakterze katastrofalnym. Pozwala to na przewidywalność prowadzenia działalności gospodarczej, zwłaszcza w przypadku mniejszych podmiotów trudniących się żeglugą. Jednak ogrom szkód, jakie może spowodować katastrofa statku znacznie przewyższa zakładane limity określone w Konwencji o ograniczeniu odpowiedzialności. Wypadki z udziałem „Exxon Valdez”, „Torrey Cannyon”, „Erika”, czy też „Prestige” spowodowały trudne do oszacowania straty dla gospodarki i środowiska naturalnego.