Globalna mapa dna oceanów powstaje pomimo kryzysu

Plany mapowania całego dna oceanu do 2030 r. są kontynuowane pomimo wyzwań związanych z kryzysem koronawirusowym - informują autorzy projektu. Jak dotąd ukończono prawie jedną piątą tego zadania.

Naukowcy twierdzą, że topografia dna oceanu jest mniej znana niż powierzchnia Marsa, Merkurego czy Wenus, a sporządzenie mapy głębokości i kształtu dna morskiego pomoże zrozumieć wpływ oceanów na klimat Ziemi.

Kiedy w 2017 r. uruchomiono projekt Nippon Foundation-GEBCO Seabed 2030, tylko 6% globalnego dna oceanu było przebadanych zgodnie z nowoczesnymi standardami. Liczba ta wynosi obecnie 19%, w porównaniu z 15% w ostatnim roku.

Około 14,5 miliona km2 nowych danych batymetrycznych (głębokości) zostało uwzględnionych w sieci GEBCO w 2019 r. - obszar odpowiadający prawie dwukrotności powierzchni Australii. Nadal jednak pozostaje wielki, nieodkryty obszar planety, wymagający mapowania.

„Dziś stoimy na poziomie 19%. Oznacza to, że mamy jeszcze 81% oceanów do zbadania. Jest to obszar około dwa razy większy niż Mars, który musimy poznać w następnej dekadzie” - dyrektor projektu Jamie McMichael-Phillips powiedział BBC News.

Lepsze mapy dna morskiego są potrzebne z wielu powodów. Są one oczywiście niezbędne do nawigacji oraz do układania podwodnych kabli i rurociągów. Są one również ważne dla zarządzania i ochrony łowisk, ponieważ w podwodnych wzgórzach gromadzą się dzikie zwierzęta. Każda góra jest punktem zapalnym dla różnorodności biologicznej. Ponadto wyboiste dno morskie wpływa na zachowanie się prądów oceanicznych i pionowe mieszanie wody.

Są to informacje niezbędne do ulepszenia modeli prognozujących przyszłe zmiany klimatu - ponieważ to oceany odgrywają kluczową rolę w przenoszeniu ciepła po planecie. A jeśli chcesz dokładnie zrozumieć, jak wzrosną poziomy mórz w różnych częściach świata, dobre mapy dna oceanu są koniecznością.

Wiele danych, które zostały ostatnio zaimportowane do sieci GEBCO, istnieje już od jakiegoś czasu, ale "leżały w szufladzie", poza domeną publiczną. Firmy, instytucje i rządy, które posiadały te informacje, przekazały je teraz.

Informacji jednak potrzeba jeszcze znacznie więcej. Niektóre z nich będą pochodzić z wielkiego wysiłku crowdsourcingu - ze statków, dużych i małych, rutynowo obsługujących swój sprzęt echosondowy podczas podróży przez glob. Nawet małe jednostki pływające - łodzie rybackie i jachty - mogą odegrać swoją rolę, podłączając rejestratory danych do sonaru i sprzętu nawigacyjnego.