Rewolucję na rynku dostaw i cen LNG wywoła uruchomienie pełnej wydajności nowych złóż gazu przez Arabię Saudyjską. Z rezerwami na poziomie 6,87 biliona m³ gazu i 75 mld baryłek kondensatu, złoże Jafurah jest jednym z największych inwestycyjnych projektów gazowych. Aramco twierdzi, że sprzedaż gazu po zakończeniu pierwszego etapu inwestycji wzrośnie do około 650 mln stóp sześciennych dziennie do końca 2026 r.
Dostawy gazu z Kataru i Arabii Saudyjskiej mogą zmniejszyć zależność UE i Polski od dostaw gazowcami LNG ze Stanów Zjednoczonych, a co najważniejsze obniżyć ceny LNG i frachtu. W ciągu pierwszych 9 miesięcy 2025 r. wartość importowanego skroplonego gazu ziemnego wzrosła o 36,1%, a wolumen o 25,9%. Wartość importowanego gazu ziemnego w stanie gazowym wzrosła o 3,1%, a wolumen spadł o 4,9% - podaje EUROSTAT.
Z danych ORLEN wynika, że w terminalu w Świnoujściu w 2025 r. przyjęto 81 zbiornikowców LNG, z których rozładowano około 5,7 mln t gazu skroplonego LNG (7,9 mld m3). Było to o 1,28 mln t LNG więcej (1,76 mld m3) w porównaniu do 2024 r. W 2025 r. dominowały dostawy przez Atlantyk.
Z amerykańskich terminali gazowych przypłynęło 4,07 mln t LNG (5,62 mld m3). Znacznie mniejsze dostawy zakontraktowano z Kataru oraz z Trynidadu i Tobago. Od tego pierwszego dostawcy przyjęto 1,45 mln t LNG (2 mld m3). Jeden zbiornikowiec dostarczył około 0,1 mld m3 gazu skroplonego z Trynidadu i Tobago. Podobną ilość gazu sprowadzono ze złóż Senegalu i Mauretanii.
Być może kolejne dostawy LNG do Unii Europejskiej i Polski zapewni Aramco z Arabii Saudyjskiej. Z najnowszych informacji wynika, że w 2027 roku ma rozpocząć się drugi etap inwestycji. Pozwoli on stopniowo zwiększać produkcję, by osiągnąć 2 mld stóp sześciennych dziennie do końca dekady. Aramco pracuje obecnie nad kolejną fazą rozbudowy systemu MGS.
Zakończenie inwestycji zwiększy przepustowość instalacji o 3,15 mld stóp sześciennych dziennie do 12,5 mld stóp sześciennych dziennie do 2028 r. W tym celu zbudowanych zostanie sieć 4 000 km rurociągów i 17 nowych instalacji sprężania gazu.
- Nadchodząca fala dostaw LNG ma przynieść ulgę globalnym rynkom gazu, które od kilku lat są napięte i niestabilne. Wraz z pojawieniem się nowych dostaw, zwłaszcza ze Stanów Zjednoczonych i Kataru, powinna ona wywrzeć presję na spadek cen, przynosząc wyczekiwaną ulgę importerom gazu na całym świecie – powiedział Keisuke Sadamori, dyrektor ds. rynków energii i bezpieczeństwa w Międzynarodowej Agencji Energii (IEA).
Dyrektor nie uwzględnił jednak w swoich prognozach, że kolejnym istotnym rozgrywającym może być Arabia Saudyjska poprzez Saudi Aramco. Sadamori uważa, że „rosnące napięcia geopolityczne i niepewność gospodarcza sprawiają, że nie ma miejsca na samozadowolenie. Globalna współpraca pozostaje niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa dostaw – zwłaszcza w obliczu rosnącego zużycia energii elektrycznej, które prawdopodobnie zwiększy popyt na gaz w wielu regionach”.
Przykładem takiej globalnej współpracy jest właśnie projekt realizowany w Arabii Saudyjskiej. Do wykonania tego potężnego projektu Master Gas System Network (MGS3), którego łączna wartość inwestycji przekracza 12 miliardów dolarów, saudyjski państwowy gigant energetyczny Saudi Aramco wybrał do realizacji pierwszego pakietu inwestycji China Petroleum Engineering and Construction Company (CPECC).
Projekt trzeciej fazy rozbudowy wartej miliardy dolarów sieci został podzielony aż na 15 podprojektów inżynieryjno-budowlanych (EPC - engineering, procurement and construction packages) – informował Indrajit Sen z „Middle East Business Intelligence”. W realizacji Master Gas System Network (MGS3) uczestniczy wiele firm zagranicznych. Trzeba zauważyć, ze minęły już czasy, kiedy polskie firmy były liczącym się i znaczącym wykonawcą na rynkach krajów arabskich.
CPECC ujawnił, że kontrakt podpisany z Aramco opiewa na 1,7 miliarda dolarów. Chińska firma wykona prace w ramach EPC 1, które wymagane są w projekcie MGS3. CPECC wygrał przetarg, pokonując 10 konkurencyjnych firm, w tym chińską Shandong Electric Power Construction Company i turecką firmę budowlaną Mapa.
Dwa z 15 pakietów budowy Master Gas System Network - MGS3 przypadły tureckiej firmie. projekty 4 + 9 zrealizuje Mapa, firma znana już w Arabii Saudyjskiej. Chińskie firmy uzyskały kontrakty na EPC 1 (wspomniana China Petroleum Engineering & Construction Company), pakiet 2 – Sepco, a pakiety 6 + 7 – Sinopec Petroleum Services.
Kilka pakietów przypadło wykonawcom z Indii. EPC 8 realizować będzie Larsen & Toubro Energy Hydrocarbon, a pakiety 13 + 15 + 17 firma budowlana Kalpataru Power Transmission. W wykonanie MGS3 włączone zostały również firmy rodzime. EPC 5 wykonywać będzie Bin Quraya, EPC 3 + EPC 12 – Gas Arabian, a pakiety 10 + 14 realizować będzie Nesma & Partners firmy uruchomiona przez Arabię Saudyjską i Włoską. Przetarg na pakiet 11 wygrał Max Streicher z Niemiec.
Przy okazji warto dodać, że ponad 200 tureckich firm zainwestowało w Arabii Saudyjskiej, około 20 mld dolarów i uczestniczy w realizacji projektów ujętych planie Arabii Saudyjskiej Vision 2030 – informował „Turkiye Today, powołując się na informacje z Türkiye-Saudi Arabia Business Council działającej przy Foreign Economic Relations Board (DEIK).
Tureccy kontrahenci pozyskali najwięcej międzynarodowych projektów w Arabii Saudyjskiej w 2024 r., o łącznej wartości kontraktów 2,3 mld dolarów. Należały do nich m.in. Limak, TAV, IC Ictas, Kuzu, Mapa, Kolin i Tekfen, wynika z informacji Tureckiego Stowarzyszenia Kontrahentów (TMB).
Na marginesie należy jeszcze dodać, że Arabia Saudyjska stała się głównym klientem tureckiego przemysłu obronnego. Podczas wizyty prezydenta Erdoğana w Arabii Saudyjskiej w 2023 r., turecka firma Baykar Industries, spółka matka produkująca TB-2 Bayraktar i bezzałogowy statek powietrzny (UCAV) Akıncı, poinformowała o największej w historii możliwości kontraktu zagranicznego.
Dokładna kwota transakcji nie jest znana. Jednak eksperci rynku zbrojeniowego szacują kontrakt na 3 mld dolarów. Umowa obejmuje klauzulę koprodukcji, a Baykar przewiduje uruchomienie linii produkcyjnej bezzałogowego statku powietrznego Akıncı w Arabii Saudyjskiej.
Zakres prac obejmuje prace EPC związane z rozbudową trzech stacji wspomagających wraz z budową niezbędnych obiektów pomocniczych. Zakończenie tego projektu, prognozowane na czerwiec 2028 r. Indyjskie firmy Kalpataru Projects International (KPIL) i Larsen & Toubro potwierdziły już przyznanie wielu kontraktów EPC od Aramco na prace nad projektem MGS3.
W oświadczeniu dla giełdy papierów wartościowych BSE w Mumbaju, Kalpataru informowało, że otrzymało list intencyjny od saudyjskiego giganta energetycznego, Aramco, na wykonanie prac EPC dla trzech pakietów w ramach trzeciej fazy rozbudowy sieci MGS w Arabii Saudyjskiej. Firma z Indii uzyskała kontrakt na ułożenie ponad 800 km gazociągu przyłączeniowego.
Aramco realizuje rozbudowę wielu lądowych i morskich złóż gazu, zgodnie ze strategią mającą na celu znaczące zwiększenie wydobycia gazu w kraju do końca tej dekady. Firma informowała, że na podstawie badań szacuje się, że zasoby w złożu Jafurah wzrosły o co najmniej 15 bilionów stóp sześciennych gazu.
To będzie rewolucja na rynkach gazu i morskiego transportu LNG, kiedy Aramco zrealizuje projekt uruchomienia złoża gazu Jafurah o wartości ponad 100 mld dolarów. Oczekuje się, że złoże Jafurah osiągnie zdolność produkcyjną na poziomie 2 mld stóp sześciennych dziennie do 2030 r. To zwiększy całkowitą zdolność produkcyjną operatora o 50%. Produkcja gazu ziemnego w Arabii Saudyjskiej po raz pierwszy przekroczyła w 2020 r. 4 bln stóp sześciennych rocznie.
Od 2030 roku złoże Jafurah ma produkować około 420 mln stóp sześciennych dziennie etanu oraz około 630 tys. baryłek dziennie NGL (liquefied natural gas) i kondensatu jako produktów ubocznych gazu. Etan i NGL z Jafurah będą przesyłane do zakładu w Riyas.
Kondensat będzie przesyłany do terminalu Juaymah, gdzie Aramco rozbudowuje swoje magazyny i obiekty eksportowe. Aramco przewiduje, że dzięki rozwojowi Jafurah i innym planowanym projektom gazowym, koncern do końca dekady będzie miał dodatkowe przychody w wysokości około 9 do10 mld USD rocznie. Być może także od odbiorców z krajów UE, które swoją transformację energetyczną opierają również na gazie.
Wodór blisko morza. Orlen otwiera stację H2 w Gdyni
Najwięksi producenci turbin wiatrowych w 2021 roku. Zobacz ranking
Vattenfall po 25 latach zamyka przybrzeżną farmę wiatrową Irene Vorrink w Holandii
6
Europa - kryzys energetyczny na własne życzenie. Gra z Katarem i Rosją w ruletkę
PSEW: offshore wind nowym frontem bezpieczeństwa państwa
Jak pogodzić offshore wind z turystyką i rybołówstem? Doświadczenia płyną z zagranicy
Windar informuje o postępach w budowie szczecińskiej fabryki wież wiatrowych
ARP S.A. i PARP wzmocnią kompetencje przedsiębiorstw w ramach rozwoju offshore wind
TotalEnergies i partnerzy podpisli memorandum o współpracy w Syrii
Equinor świętuje transport nr 5000 ze złoża Gullfaks na Morzu Północnym