Przygotowanie zespołów do realizacji projektów offshore. Jakie są kluczowe wyzwania? [PSEW 2026]

Edukacja nie nadąża za rozwojem technologii 

Konrad Ziembicki zwrócił uwagę na rosnące luki w systemie edukacji, podkreślając, że nie nadąża on za dynamicznym rozwojem technologii w branży offshore.

- Ogromnym wyzwaniem dla całego sektora jest tempo rozwoju technologicznego turbin, za którym nie nadąża kształcenie techników. Z roku na rok technologie stają się coraz bardziej zaawansowane. Dla porównania - w 1985 roku wielkość rotora wynosiła 17 metrów. Dziś turbiny, które będą instalowane na Baltic Power, osiągną 264 metry. To pokazuje skalę postępu, ale też wyzwania, jakie się z nim wiążą. Zmieniły się materiały, kompozyty i całe zaplecze technologiczne, a technicy często nie są wystarczająco przygotowani do pracy z tak zaawansowanymi rozwiązaniami - zaznaczył.

Jako przykład podał procedurę bezpiecznego zatrzymania turbiny firmy Vestas.

- Jeszcze kilka lat temu sprawnemu technikowi zajmowało to od 20 do 30 minut. Dziś, w przypadku turbin V164, proces ten może trwać nawet około dwóch godzin. Wynika to ze stopnia skomplikowania nowych technologii. Technik musi nie tylko znać kolejność czynności wykonywanych w systemie sterowania, lecz przede wszystkim rozumieć zasadę działania całej turbiny. Wymaga to wiedzy z zakresu hydrauliki, mechaniki i elektryki oraz umiejętności analizy złożonych procesów technologicznych - powiedział Konrad Ziembicki.

Do kwestii jakości kształcenia odniósł się również Artur Ambrożewicz, wskazując na niedostosowanie infrastruktury edukacyjnej do realiów współczesnej branży.

- Jako Vulcan Training & Consultancy zrealizowaliśmy projekt ze szkołą morską w Darłowie. Zaprosiliśmy 60 uczniów do naszego centrum szkoleniowego i przeprowadziliśmy dla nich zajęcia. Przy tej okazji odwiedziłem również ich szkołę. Warsztaty wyglądały dokładnie tak samo jak w czasach, gdy sam kończyłem edukację. Przez lata praktycznie nic się tam nie zmieniło, mimo że technologia zrobiła ogromny krok naprzód - podkreślił.

Zwrócił też uwagę na dużą przepaść pomiędzy światem młodych ludzi a realiami szkolnych pracowni.

- Wyobraźmy sobie młodego człowieka, który w domu korzysta z VR, nowoczesnych komputerów i na co dzień obserwuje dynamiczny rozwój technologii. A potem przychodzi do szkoły i w warsztacie spawalniczym widzi przestarzałe, ciężkie maski i sprzęt pamiętający poprzednie dekady. Trudno w takich warunkach budować nowoczesną wizję pracy i przyciągać młodych ludzi do branży - zaznaczył Artur Ambrożewicz.

Certyfikat a praktyczna wiedza

Paneliści odnieśli się również do kwestii certyfikatów, zwracając uwagę, że ich realna wartość bywa często przeceniana. Podkreślali, że sam dokument nie gwarantuje kompetencji, a w praktyce często daje jedynie złudne poczucie bezpieczeństwa.

- Aby technik mógł samodzielnie naprawić łopatę turbiny, potrzebuje kilku lat praktycznego doświadczenia. Tymczasem posiadanie certyfikatu może sugerować pełne przygotowanie do pracy, choć w rzeczywistości bez odpowiedniej praktyki nie przekłada się to na realne umiejętności. Certyfikaty często dają wrażenie, że ktoś jest w pełni gotowy do pracy, ale bywa to tylko pozorne poczucie pewności - podkreślali uczestnicy panelu.

Karol Mazurkiewicz zwrócił uwagę, że choć nowoczesne rozwiązania stają się coraz bardziej intuicyjne, nie oznacza to, że wymagania wobec techników maleją. Wręcz przeciwnie - rosną. 

- Technologia rozwija się w kierunku większej intuicyjności i ograniczania ryzyka błędu, ale to nie zwalnia technika z myślenia. On musi myśleć jeszcze więcej i dokładnie rozumieć specyfikę zadania, którego się podejmuje. Co innego proste prace serwisowe, a co innego wyjazd na konkretny projekt, czy pracę przy określonym modelu turbiny. Do każdego zadania trzeba się odpowiednio przygotować. Dlatego uważam, że dobrym rozwiązaniem jest szkolenie techników na miejscu pracy, tak by byli oni przygotowani do działania na konkretnych turbinach - zaznaczył.

Mazurkiewicz podkreślił też, że w celu bezpiecznej i skutecznej pracy technik musi nie tylko znać procedurę, ale także rozumieć cały proces i zasadę działania konkretnych systemów. Jako przykład podał sytuację sprzed kilku lat, która miała miejsce przy realizacji jednego z projektów wiatrowych firmy Vestas.

- Cztery lata temu przeprowadziliśmy szkolenie dla jednej ekipy. Później przyszła kolejna rotacja, ale jej członkowie nie pytali i nie zgłaszali, że czegoś nie wiedzą lub że coś jest nie tak. W efekcie uszkodzili sporo sprzętu i stracili dużo czasu. Dlatego uważamy, że do takich zadań trzeba się naprawdę solidnie przygotować - powiedział.

Forum PSEW 2026

Forum PSEW 2026 to wydarzenie łączące operatorów wszystkich branż OZE, aby omówić najważniejsze wyzwania i szanse sektora – od decommissioningu, repoweringu, przez zarządzanie nadmiarem energii, predykcję awarii i regenerację komponentów, po magazyny energii i współpracę onshore/offshore.

Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej to organizacja pozarządowa powstała w 1999 r. Jej działalność skupia się na rozwoju energetyki wiatrowej w Polsce, zarówno na lądzie, jak i na morzu.