Francja uruchomiła pierwszą pływającą farmę wiatrową

Ocean Winds po raz pierwszy dostarczył energię do francuskiego systemu energetycznego, pochodzącą z pływającej farmy wiatrowej Éoliennes Flottantes du Golfe du Lion u wybrzeży Port-La Nouvelle, która została zbudowana w innowacyjnej technologii floatingowej. 

Jest to druga działająca pływająca, morska farma wiatrowa Ocean Winds i pierwsza we Francji. Dostarcza energię odnawialną do domów i przedsiębiorstw na południu kraju. Pierwsza z tego typu instalacji zbudowana przez dewelopera - WindFloat Atlantic powstała w Portugalii.

Budowa Éoliennes Flottantes du Golfe du Lion została sfinansowana przez Banque des Territoires i obejmuje trzy turbiny o mocy 10 MW każda. Są one zainstalowane na pływających fundamentach 16 kilometrów od brzegu. Jest to instalacja pilotażowa. 

Oczekuje się, że będzie generować około 110 000 MWh rocznie, co wystarczy na pokrycie zapotrzebowania na energię około 50 000 osób przez 20 lat.

Ocean Winds poinformował, że około 85% bezpośrednich dostawców, którzy brali udział w budowie instalacji pochodzi z Francji lub ma siedzibę we Francji, przy czym 99% z nich to firmy europejskie, a 60% to małe i średnie przedsiębiorstwa.

Pilotaż przetarł szlaki projektom o większej skali 

Farma ​​EFGL to projekt pilotażowy, torujący drogę większym inwestycjom tego typu, w tym projektowi Eoliennes Flottantes d’Occitanie o mocy 250 MW, któremu Banque des Territoires przyznał finansowanie pod koniec 2024 roku. Będzie ona wytwarzać 1 TWh energii rocznie, dostarczając energię do około 0,5 mln osób, a więc mowa tu o projekcie o znacznie większej skali niż właśnie uruchomiony. Ma ona zostać oddana do użytku w 2028 roku. 

Pierwszą morską farmą wiatrową zbudowaną w technologii floatingowej w Europie i na świecie jest Hywind Scotland, położona 25 km od miasta Peterhead. Została oddana do użytku w 2017 roku, a jej moc zainstalowana to 30 MW. Drugą była farma Ocean Winds w Portugalii. 

Na razie morskie farmy wiatrowe unoszące się na wodzie są w początkowej fazie rozwoju. Instalacje takie posiada Norwegia, Wielka Brytania, Portugalia, Francja i Chiny, gdzie firma Three Gorges 2 maja tego roku zainstalowała największą unoszącą się na wodzie pojedynczą turbinę wiatrową na świecie o mocy 16 MW. Jest ona zlokalizowana ponad 70 km od brzegu i tak jak projekt francuski jest pilotażem. 

Technologia floatingowa na razie raczkuje, ale ma duży potencjał 

Deweloperzy morskiej energetyki wiatrowej cały czas dopracowują technologię floatingową. Prognozuje się, że do końca tej dekady świat zainstaluje łącznie 10 GW mocy w unoszących się na wodzie farmach wiatrowych. IRENA (Międzynarodowa Agencja Energii Odnawialnej), szacuje, że do 2050 roku instalacje te będą stanowić 15% wszystkich morskich farm wiatrowych osiągając moc 264 GW. 

Niewątpliwą zaletą tej technologii jest możliwość instalacji turbin znacznie dalej od lądu niż w przypadku tych tradycyjnych, które muszą być posadowione na stosunkowo płytkich wodach, ze względu na potrzebę wbudowania pod nie fundamentów. Z kolei farmy unoszące się na wodzie instaluje się na głębszych wodach, bo mocuje się je do dna specjalnymi linami – relingami. Odległość turbiny unoszącej się na lustrze wody od dna morskiego może przekraczać 60 m. 

Rozszerza się więc obszar, który jesteśmy w stanie wykorzystać pod offshore, jednak to nie jedyna zaleta technologii. Dalej od lądu wiatry są stabilniejsze i silniejsze, bez nagłych porywów, co podnosi efektywność turbin, a więc potencjalnie zwiększa produkcję energii.