Produkcja zielonego wodoru grozi lokalnymi niedoborami wody – alarmują szwedzcy naukowcy

Ambitne plany Unii Europejskiej dotyczące rozwoju produkcji zielonego wodoru mogą doprowadzić do poważnego zagrożenia dla lokalnych zasobów wodnych w wielu regionach kontynentu – wynika z nowego badania przeprowadzonego przez naukowców z Uniwersytetu Technologicznego Chalmers w Szwecji.

W pracy opublikowanej w lutym w prestiżowym czasopiśmie Nature Sustainability zespół badawczy pod kierunkiem Joela Löfvinga, Selmy Brynolf, Marii Grahn i współpracowników przeanalizował wpływ wielkoskalowej produkcji wodoru na zasoby wodne w ponad 700 lokalnych podzlewniach wodnych w całej Europie.

W najgorszych scenariuszach około 20% rocznego zużycia wody na potrzeby produkcji wodoru może przypadać na obszary już charakteryzujące się ekstremalnie wysokim ryzykiem stresu wodnego. Nawet jeśli całkowite zużycie wody na produkcję wodoru w skali kontynentu pozostaje relatywnie niewielkie w porównaniu np. z rolnictwem, lokalne skutki mogą być bardzo dotkliwe – w niektórych podzlewniach produkcja wodoru może znacząco pogłębić istniejące już niedobory wody, prowadząc do konfliktów z rolnictwem, zaopatrzeniem w wodę pitną i innymi użytkownikami.

Największe ryzyko dotyczy południowej i środkowej Europy, gdzie korzystne warunki do taniej produkcji energii odnawialnej (dużo słońca, wiatru) często pokrywają się z rejonami już teraz narażonymi na deficyt wody.

„Nasze badanie jest unikalne, ponieważ łączy perspektywę lokalną z europejską skalą planowania. Pokazujemy, że niewłaściwa lokalizacja zakładów produkcji wodoru może wywołać poważne problemy wodne w konkretnych gminach i regionach, nawet jeśli w skali całego kontynentu zużycie wody wydaje się do opanowania” – komentuje dr Selma Brynolf z Wydziału Transportu, Energii i Środowiska Chalmers.Naukowcy podkreślają, że problem jest istotny. Kluczowe działania, które mogą znacząco ograniczyć ryzyko niedoborów wody, to staranna koordynacja planowania energetycznego i wodnego na poziomie krajowym i regionalnym, świadomy wybór lokalizacji elektrolizerów z uwzględnieniem przyszłego ryzyka stresu wodnego, wdrażanie nowoczesnych technologii oszczędzających wodę (m.in. bardziej wydajne systemy chłodzenia, recykling wody w procesie, elektroliza wysokotemperaturowa).

Pełny tekst artykułu dostępny jest na stronie Nature Sustainability:

nature.com

_{Fot: Depositphotos}