Fincantieri dostarcza drugą, dużą jednostkę bojową do sił morskich Indonezji

22 grudnia w stoczni Fincantieri w Muggiano odbyła się ceremonia przekazania drugiego okrętu określanego jako (Multipurpose Combat Ship/PPA) typu Thaon di Revel, KRI Prabu Siliwangi (321) indonezyjskiej marynarce wojennej. Należy do serii dużych, jednostek wielozadaniowych, które obecnie wchodzą też w skład sił morskich Włoch.

W uroczystości wzięli udział adm. Muhammad Ali, szef indonezyjskiej marynarki wojennej, prof. dr Junimart Girsang, ambasador nadzwyczajny i pełnomocny Republiki Indonezji we Włoszech, oraz adm. Giuseppe Berutti Bergotto, szef włoskiej marynarki wojennej. Fincantieri reprezentowali dyrektor generalny i dyrektor zarządzający Pierroberto Folgiero oraz dyrektor generalny działu okrętów wojennych Eugenio Santagata.

Dostawa KRI Prabu Siliwangi odbyła się kilka miesięcy po przekazaniu bliźniaczego KRI Brawijaya (320), który dołączył do Marynarki Wojennej Indonezji w lipcu tego roku. Co warto podkreślić, w 2024 roku, po wizycie w Indonezji podobnego ITS Francesco Morosini (P431) władze w Dżakarcie wyraziły zainteresowanie nabycia tego rodzaju jednostek, oferując blisko miliard euro za dwie. Włoskie władze zdecydowały wtedy, że dwa okręty znajdujące się w zaawansowanym stadium budowy, zostaną dostosowane do nowego zamawiającego. W związku z tym zostały poddane modyfikacjom i dostosowane do potrzeb nowego właściciela. Przeszkolono również załogi. Przekazany w grudniu okręt pierwotnie miał nazywać się Ruggiero di Lauria (P435), natomiast drugi Marcantonio Colonna (P433).

Oba okręty stanowią obecnie największe jednostki bojowe indonezyjskiej marynarki wojennej, a zdaniem włoskiego koncernu także najbardziej zaawansowane technologicznie jednostki w regionie Indo-Pacyfiku. Pierwotnie klasyfikowane jako patrolowce, u nabywcy występują jako wielozadaniowe okręty bojowe, co wynika z posiadanego uzbrojenia i walorów bojowych. Są zaprojektowane do wykonywania szerokiego zakresu misji, w tym operacji bojowych na pierwszej linii frontu, patrolowania akwenów, akcji ratowniczych i działań w zakresie ochrony ludności. Biorąc pod uwagę wyspiarski charakter terytorium Indonezji, znajdujące się tam szlaki morskie oraz spory terytorialne z Chinami, nowe okręty stanowią strategiczny element stabilności regionu azjatyckiego i ochrony interesów narodowych państwa, umacniając także partnerstwo między Fincantieri a indonezyjskim Ministerstwem Obrony.

Zanim KRI Prabu Siliwangi został przekazany siłom morskim Indonezji, mieliśmy okazję zobaczyć go w stoczni należącej do Fincantieri, podczas wizyty, która miała miejsce pod koniec października tego roku. Więcej o tamtym wydarzeniu pisaliśmy w tekście pt. Tak to robią Włosi. Zobaczyliśmy jak powstają okręty podwodne i nawodne w Fincantieri.

Patrolowiec tej serii ma 143 metry długości i 5 880 ton maksymalnej wyporności. Załoga liczy 173 oficerów i marynarzy, z możliwością dokooptowania 30 dodatkowych w zależności od celów misji. Maksymalna prędkość, jaką może osiągnąć okręt to 27 węzłów, a przy prędkości 17 jego zasięg działań wynosi 5 000 mil morskich.

Napęd stanowi system CODAG, na który składają się turbina gazowa General Electric/Avio LM2500+G4 32 000 kW, dwa silniki wysokoprężne MTU 20V 8000 M91L 10 000 kW każdy, cztery generatory z silnikami wysokoprężnymi M.A.N. GenSets 12V175D-MEM 1 640 kW, dwa silniki elektryczne 1 350 kW każdy, dwa  generatory awaryjne z silnikami wysokoprężnymi ster strumieniowy 550 kW i dwa wały napędzające śrubę napędową o regulowanym skoku.

W swoim wyposażeniu okręt posiada czujniki i systemy wyprodukowane głównie przez Leonardo-Finmeccanica, w tym system kierowania ogniem ADT NG NA30S Mk2, radar obserwacji powietrznej i naziemnej, dwa radary nawigacyjne, system zarządzania poleceniami Mk4 CMS, donar do wykrywania zagrożeń podwodnych, czy też dwuzakresowy radar AESA 3D wraz z radarem w paśmie C. Do tego dochodzą anteny SATCOM, System Elettronica-ELT Spa ZEUS: RESM (radarowe elektroniczne środki przeciwdziałania), RECM (elektroniczne przeciwdziałanie radarowe) i CESM (ESM łączności), a także dwa systemy akustyczne dalekiego zasięgu SITEP MS-424 i dwie wyrzutnie wabików Oto Melara ODLS-20. W skład wyposażenia okrętu wchodzi także śmigłowiec AW101 i dwa bezzałogowe statki powietrzne SH90.Uuzupełniają je także łodzie typu RHIB o długości 11 metrów, opuszczane na wodę przy pomocy bocznych dźwigów lub rampy holowniczej.

Na uzbrojenie składają się armata morska Oto Melara 127/64 mm Vulcano z automatycznym systemem obsługi amunicji (AAHS), armata przeciwlotnicza Oto Melara 76/62 mm Strales Sovraponte, dwa działka automatyczne Oto Melara Oerlikon KBA B06, dwa systemy ośmiokomorowych wyrzutni DCNS SYLVER A70 VLS dla 16 pocisków Aster w wersji 15, 30, 30B1NT lub pocisków Scalp Naval, osiem rakiet przeznaczonych do zwalczania celów morskich i lądowych Teseo\Otomat Mk-2/E, a także dwie potrójne wyrzutnie WASS B-515/3 dla torped Black Arrow 324 mm.

Co istotne, pod koniec czerwca tego roku władze Włoch zdecydowały o nabyciu, w miejsce sprzedanych patrolowców, dwóch nowych. Planowane dostawy mają nastąpić w latach 2029-2030. Obecnie marynarka wojenna tego państwa posiada cztery takie jednostki, wcielone do służby w latach 2022-2024. Na sierpień 2026 zaplanowano podniesienie bandery na piątym okręcie, Domenico Millelire (P436), który również mieliśmy okazję zobaczyć na żywo.