USA potwierdzają zatopienie irańskiego okrętu przez amerykański okręt podwodny. Opublikowano nagranie

Sekretarz wojny USA Pete Hegseth potwierdził zatopienie irańskiego okrętu przez amerykański okręt podwodny. Do ataku doszło na Oceanie Indyjskim na południe od Sri Lanki. Zatopiony okręt to fregata IRIS Dena typu Moudge. Rozbitków podjęły z wody lankijskie służby. Do tej pory poinformowano, że zginęło 80 irańskich marynarzy, a 32 z nich zostało ciężko rannych. Załoga okrętu liczyła około 180 osób.

Oprócz oficjalnego potwierdzenia, Amerykanie opublikowali nagranie z zatopienia irańskiego okrętu. Widać na nim moment eksplozji, która zniszczyła i podniosła znaczną cześć kadłuba ponad powierzchnię wody. Jednostka zatonęła niedługo po trafieniu. Nie podano nazwy, ani typu okrętu podwodnego, który wykorzystano podczas tej operacji. Wcześniej informowaliśmy o zatopieniu statku bez potwierdzenia, jaka jednostka przeprowadziła atak.

– Na Oceanie Indyjskim amerykański okręt podwodny zatopił irański okręt wojenny, który myślał, że jest bezpieczny na wodach międzynarodowych. Został jednak zatopiony przez torpedę - cicha śmierć – powiedział sekretarz wojny USA.

Pete Hegseth stwierdził również, że to pierwszy raz od II wojny światowej, kiedy okręt wojenny został zatopiony w działaniach wojennych przez wrogi wobec niego okręt podwodny. Jest to jednak nieprawda, ponieważ w 1982 roku podczas wojny o Falklandy, brytyjski okręt podwodny HMS Conqueror zatopił w ramach ataku torpedowego argentyński krążownik ARA General Belgrano. Był to wtedy jedyny oficjalny przypadek zatopienia okrętu przez jednostkę podwodną z napędem jądrowym w warunkach wojennych.

Teraz potwierdzono drugi taki przypadek,  i zarazem pierwszy w XXI wieku, ponieważ w służbie US Navy są tylko takie jednostki: typu Sea Wolf, Los Angeles, Ohio i cały czas budowane typu Virginia. W budowie aktualnie jest też nowa seria typu Columbia.

IRIS Dena

IRIS Dena to jednostka serii Moudge, w służbie od 2025 roku, zbudowana w irańskiej stoczni mieszczącej się w Bandar Abbas. Seria została zaplanowana na siedem jednostek. Od momentu rozpoczęcia ataku na Iran miały zostać zniszczone cztery z nich, w tym IRIS Dena. Irańskie siły morskie oficjalnie klasyfikowały ją jako fregatę, acz rozmiarowo jest zbliżona bardziej do korwety. Jej długość to 95 metrów, szerokość 11,1 metra, a zanurzenie 3,25 metra. Załoga okrętu liczy ok. 140 osób.

Okręt został zaprojektowany jako jednostka wielozadaniowa, w zamierzeniu zdolna do prowadzenia działań przeciwlotniczych, przeciwokrętowych oraz zwalczania okrętów podwodnych. W skład uzbrojenia wchodzą armata morska kal. 76 mm Fajr-27, system obrony bezpośredniej (CIWS) 30 mm Kamand, dwie armaty 20 mm Oerlikon, dwa wielkokalibrowe karabiny maszynowe 12,7 mm, wyrzutnie pocisków przeciwlotniczych Mehrab lub Sayyad-3, a także przeciwokrętowych Noor lub Qader. Uzupełniają je dwie potrójne wyrzutnie torped 324 mm. Okręt typu Moudge może przenosić śmigłowiec Bell 214 w wersji ZOP . Na rufie znajduje się lądowisko dla śmigłowców, umożliwiające prowadzenie operacji lotniczych na morzu.

Napęd stanowią dwa silniki o mocy 10 000 KM (7 500 kW) każdy, cztery generatory dieslowskie o mocy 740 KM (550 kW). Prędkość maksymalna wynosi 30 węzłów. Wyposażenie tworzą radar dalekiego zasięgu Asr 3D PESA, umożliwiający wykrywanie i śledzenie celów powietrznych oraz nawodnych. W zakresie obrony elektronicznej fregata posiada dwie ośmioprowadnicowe wyrzutnie dipoli (chaff) służące do zakłócania systemów naprowadzania pocisków przeciwnika i zwiększania przeżywalności jednostki na polu walki.

IRIS Dena w momencie ataku na Iran znajdował się daleko od kraju, w związku z zaplanowanym przez Indie ćwiczeniem morskim, które odbywało w Zatoce Bengalskiej. Nazwane International Fleet Review 2026 trwało od 15 do 25 lutego. Wzięło w nim udział 66 jednostek morskich, głównie indyjskiej marynarki wojennej i straży wybrzeża, ale też 19 okrętów z innych państw. Wśród nich były choćby amerykański niszczyciel typu Arleigh Burke USS Pinckney (DDG-91), czy też rosyjski niszczyciel typu Udaloj, Marszał Szaposznikow. „Niefortunnie” więc raptem kilka dni przed rozpoczęciem pełnoskalowego konfliktu kadra sił morskich USA i Iranu mogła mieć styczność w Indiach oraz na wodach Zatoki Bengalskiej, potencjalnie współpracując ze sobą w z związku z ćwiczeniem.