Spedytor a konosament (prawo angielskie). Część I

Spedytor („forwarding agent”, „freight forwarder”) w świetle prawa angielskiego, może pełnić wiele funkcji związanych z przewozem ładunków zarówno w klasycznym transporcie morskim jak i rozbudowanych współczesnych formach transportu multimodalnego (kombinowanego). W swojej tradycyjnej formie, pełni on rolę pełnomocnika („agent”) jednej ze stron umowy frachtowej, to jest albo armatora („owner”)/przewoźnika („carrier”) albo frachtującego („shipper”).

Umowa o budowę statku – „frustration” (nadzwyczajna zmiana okoliczności)

O ile koncepcja „force majeure” („siła wyższa”) jest, w systemie prawa angielskiego, instytucją prawną, którą można przywołać tylko pod warunkiem, iż została ona wyraźnie przewidziana w umowie (i tylko w takim zakresie i warunkach, jak zostało to w umowie przewidziane), o tyle instytucja „frustration” (bardzo daleki odpowiednik „nadzwyczajnej zmiany okoliczności” w reżimach systemów cywilistycznych) jest klasyczną instytucją „common law” a więc obowiązującą z mocy prawa (ex lege).

Czarter na czas – zawarcie umowy z zastrzeżeniem („subject to”)

Niezależnie od etapów negocjacyjnych prowadzących do zawarcia umowy czarteru (negocjacje, fixture, recap – zob. nasze opracowanie Czarter na czas - zawarcie umowy), często na wysoce zaawansowanym etapie negocjacji, lub w sytuacji w której praktycznie wszystkie warunki umowne zostały ustalone, wprowadza się zapisy typu – „subject to”. W praktyce czarterowej, sformułowanie to ujmowane jest w różnych kontekstach.

Czarter na podróż – NOR w porcie wyładunku i związane z tym zagadnienia

Prawo angielskie przyjmuje, iż co do zasady, z zastrzeżeniem odrębnego uregulowania umownego lub ustalonego w danym porcie zwyczaju, przewoźnik nie jest zobowiązany do składania noty gotowości („notice of readines”, „NOR”) w porcie wyładunku, zarówno do czarterującego jak też frachtującego („shipper”) czy odbiorcy ładunku („consignee”).

Konosament - jako potwierdzenie przyjęcia ładunku na statek

W systemie prawa angielskiego, funkcje konosamentu jako dowodu (potwierdzenia) przyjęcia ładunku w nim oznaczonego na statek w celu przewozu („B/L as receipt for the goods shipped”) było, historycznie, pierwszą funkcją i rolą tego dokumentu przewozowego. Informacje o rodzaju, jakości, ilości i stanie ładunku przyjętego przez przewoźnika do przewozu są o fundamentalnym znaczeniu dla możliwości weryfikacji prawidłowości realizacji konosamentowej umowy frachtowej a tym samym ustalenia ewentualnej odpowiedzialności z tego tytułu.

Czarter na podróż – ogólna charakterystyka

W systemie prawa angielskiego, umowy czarteru można generalnie podzielić na trzy zasadnicze grupy – umowy czarteru na podróż („voyage charterparty”), umowy czarteru na czas („time charterparty”) oraz „bareboat charterparty” lub „demise charterparty”.

Przewóz ładunków kontenerowych morzem – odpowiedzialność przewoźnika za opóźnienie. Część 3

Wskazane zostało pięć kryteriów, które muszą zostać spełnione, aby uznać, że doszło do powstania prawnie wiążącego kontraktu: złożenie kompletnej i poważnej oferty, jej akceptacja w niezmienionej formie, istnienie świadczenia wzajemnego (consideration), zamiar prawnego związania się stron, a wreszcie - pewność i wykonalność warunków.

Reguły Hague-Visby – ustalenie zakresu stosowania

Umowy przewozu ładunków morzem (umowy frachtowe – „contracts of affreightment”) w systemie prawa angielskiego, to złożona hybryda prawna zasad common law z regulacjami ustawowymi, opartymi z kolei na konglomeracie prawa precedensowego i regulacji międzynarodowych.

Konosament imienny a morski list przewozowy

W systemie prawa angielskiego, precedens „Lickbarrow v Mason” [1794] 5 T.R. 683, ukonstytuował prawnie zasadę, zgodnie z którą zwyczaj handlowy („custom of merchants”), wykreował określone typy konosamentów, a mianowicie konosament na zlecenie („order bill of lading”) i konosament na okaziciela („bearer bill of lading”) jako papiery wartościowe („negotiable document of title”).

Areszt statku – sprawa „The Jeil Crystal”

Areszt statku jest jednym z najbardziej efektywnych środków prawnych zabezpieczających interesy majątkowe i prawne strony danej relacji prawno-gospodarczej, umożliwiających wyegzekwowanie, od drugiej strony tej relacji, określonego zachowania zabezpieczającego roszczenia strony dokonującej aresztowania.