Jakie jest zaangażowanie Marynarki Wojennej RP w bezpieczeństwo morskie? Jest interpelacja poselska w tej sprawie

W związku z zaangażowaniem sił morskich państw NATO w bezpieczeństwo infrastruktury krytycznej na Bałtyku pojawiają się pytania w sprawie zdolności polskiej Marynarki Wojennej do zaangażowania w to trudne przedsięwzięcie. W tej sprawie jedna z posłanek zgłosiła do resortu obrony interpelację.

Jak podaje strona Sejmu RP, 3 lutego tego roku posłanka Aleksandra Karolina Uznańska-Wiśniewska z Koalicji Obywatelskiej, wystosowała interpelację nr 7699 do ministra obrony narodowej, „w sprawie zaangażowania Marynarki Wojennej RP w operacje Straży Bałtyckiej oraz pilnej potrzeby wzmocnienia potencjału obronnego na Morzu Bałtyckim”. Jej treść jest następująca:

Szanowny Panie Wicepremierze,

w związku z narastającymi zagrożeniami hybrydowymi na Morzu Bałtyckim, w tym destrukcyjną działalnością tzw. floty cieni Federacji Rosyjskiej, państwa nadbałtyckie zdecydowały się na intensyfikację współpracy w zakresie ochrony infrastruktury krytycznej oraz bezpieczeństwa morskiego. Wynikiem ostatniej konferencji w Helsinkach było powołanie międzynarodowej Straży Bałtyckiej, której celem jest przeciwdziałanie aktom sabotażu oraz wzmożony nadzór nad bezpieczeństwem strategicznych szlaków przesyłowych i komunikacyjnych na dnie Bałtyku.

Nie ulega wątpliwości, że Polska, jako państwo mające dostęp do akwenu szczególnie narażonego na działania wrogie, powinna aktywnie uczestniczyć w międzynarodowych patrolach. Obecna sytuacja wymaga nie tylko konsekwentnej realizacji długofalowych programów modernizacyjnych, ale również natychmiastowego zwiększenia zdolności operacyjnych Marynarki Wojennej RP. Polska, jako państwo bałtyckie, musi aktywnie uczestniczyć w działaniach odstraszających, a do tego konieczne jest zapewnienie odpowiednich zasobów oraz dostosowanie strategii bezpieczeństwa do aktualnych realiów.
W związku z tym zwracam się z pytaniami dotyczącymi zasobów Marynarki Wojennej RP, które zostaną zadysponowane do tej misji oraz planów ich rozbudowy w kontekście realizacji zapisów Strategii Bezpieczeństwa Narodowego.

    Jakie jednostki Marynarki Wojennej RP zostaną przeznaczone do udziału w operacjach Straży Bałtyckiej? Czy przewiduje się wykorzystanie fregat rakietowych, takich jak ORP Kościuszko i ORP Gen. K. Pułaski, w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu odstraszania?

    Czy Ministerstwo Obrony Narodowej planuje wsparcie misji samolotami wczesnego ostrzegania SAAB 340B AEW-300 w celu zwiększenia zdolności rozpoznawczych i koordynacji działań na Bałtyku?

    Jakie są aktualne postępy w realizacji programów modernizacyjnych Marynarki Wojennej RP, w tym Miecznik, Kormoran II, Orka i Ratownik? Czy harmonogramy tych projektów są dotrzymywane i jakie działania są podejmowane w celu ich ewentualnego przyspieszenia?

    Czy w obliczu rosnącego zagrożenia MON rozważa zakup już istniejących, gotowych do użycia jednostek nawodnych i podwodnych w celu natychmiastowego wzmocnienia potencjału MW RP? Jeśli tak, to jakie klasy jednostek są brane pod uwagę i na jakim etapie znajdują się rozmowy w tej sprawie?

    Czy w związku ze zmieniającą się sytuacją geopolityczną i nowymi wyzwaniami bezpieczeństwa rząd planuje aktualizację Strategii Bezpieczeństwa Narodowego? Jeśli tak, to w jakim horyzoncie czasowym można spodziewać się nowego dokumentu i czy przewidziane zostaną w nim konkretne rozwiązania dotyczące obronności morskiej?

Z dokumentem można zapoznać się na stronie Sejmu RP.

Posłanka w swojej interpelacji zwraca uwagę na obecny stan sił morskich, a także prowadzone bądź zaplanowane programy związane z dostarczeniem do nich nowych okrętów. Co istotne, realizowana obecnie Strategia Bezpieczeństwa Narodowego powstała jeszcze przed inwazją Rosji na Ukrainę, a wielu komentatorów sugeruje, że w związku ze zmianami geopolitycznymi oraz wzrostem świadomości na temat bezpieczeństwa powinna ona zostać uaktualniona bądź wręcz napisana od nowa.

Stan marynarki wojennej od lat jest przedmiotem sporów i kontrowersji, jako że przez długi czas kolejne rządy umniejszały jej znaczenie, bądź spychały jej zapotrzebowanie na dalszy plan. W efekcie znaczna część okrętów ma ponad 20-30 lat, a wyzwaniem jest zachowanie zdolności bojowych. Niedawno wdrożone programy, w tym budowy nowych okrętów są rozłożone na lata i zdaniem wielu krytyków grozi to ograniczeniem zdolności sił morskich do działania, także w obliczu zagrożeń dla infrastruktury na morzu, jak i wykonywania zadań w ramach „Baltic Sentry”. Szczególne emocje budzi budowa fregat programu „Miecznik”, która trwa od sierpnia 2023 roku, a także program zamówienia okrętów podwodnych „Orka”, który wedle zapowiedzi resortu obrony ma przejść do kolejnej fazy w związku z wyborem oferenta, który dostarczy jednostki do morskiego rodzaju sił zbrojnych.

Aktualnie trwa również budowa trzech kolejnych niszczycieli min typu Kormoran II, które wejdą w skład 12. Dywizjonu Trałowców 8. Flotylli Obrony Wybrzeża, a także dwóch okrętów rozpoznania radioelektronicznego programu „Delfin”, przeznaczonych dla Grupy Okrętów Rozpoznawczych 3. Flotylli Okrętów. Wszystkie mają zostać dostarczone do 2027 roku. Trzy fregaty programu „Miecznik” trafią do Dywizjonu Okrętów Bojowych 3. FO w latach 2029-2031. Pod koniec ub. r. resort obrony podpisał umowę na dostarczenie okrętu ratowniczego programu „Ratownik”, którego budowa ma ruszyć do końca tego roku. Wejdzie on w skład Dywizjonu Okrętów Wsparcia 3. FO. Wciąż trwają wstępne konsultacje rynkowe w związku z planem zakupu okrętu hydrograficznego „Hydrograf” dla Dywizjonu Zabezpieczenia Hydrograficznego 3. FO.