• <
szkoła_morska_w_gdyni_980x120_gif_2020

Konwencja o Pracy na Morzu (MLC 2006)

Strona główna Edukacja, praca Konwencja o Pracy na Morzu (MLC 2006)
Konwencja o Pracy na Morzu (MLC 2006) - GospodarkaMorska.pl

Dnia 20 sierpnia 2013 roku wprowadzono Konwencję o Pracy na Morzu MLC 2006 (dalej też jako Konwencja MLC 2006 czy MLC 2006), co uznać należy bezsprzecznie za moment przełomowy i długo wyczekiwany przez całą branżę morską. Powyższa Konwencja jest niezaprzeczalnie pierwszym swoistym „morskim kodeksem pracy” obejmującym swoimi regulacjami ponad milion pracujących Marynarzy, liczne grono Armatorów oraz inne podmioty związane z branżą morską na całym świecie.

Należy podkreślić, że wejściem w życie MLC 2006 zaiterensowani byli przede wszystkim Marynarze wykonujący pracę na pokładach statków. Wprowadzenie w życie przepisów ww. konwencji nie tylko zagwarantowało wszystkim Marynarzom szanse na uczciwe i ujednolicone warunki zatrudnienia, ale także podstawę normatywną do pracy zgodnej z normami bezpieczeństwa. Konwencja MLC 2006 roku została przyjęta dnia 23 lutego 2006 roku w Genewie, przez Międzynarodową Organizację Pracy (MOP). Przepisy Konwencji znajdują zastosowanie do szeroko pojętego międzynarodowego transportu morskiego, regulując i obejmując zasadnicze kwestie związane ze wzajemnymi uprawnieniami i obowiązkami pomiędzy Armatorami, Pośrednikami i Marynarzami. Należy wskazać, że pomimo faktu, iż Konwencja MLC 2006 została podpisana ponad 8 lat temu, to przez bardzo długi okres czasu nie osiągnięto wymaganej liczby Państw, które ją ratyfikowały, co warunowało jej wejście w życie – do jej ratyfikacji niezbędnych było 30 Państw, które przyjęłyby ratyfikację MLC 2006, co finalnie nastąpiło w zeszłym roku.

Przyjęta Kowencja MLC 2006 w istotny i kompleksowy sposób rewiduje i kodyfikuje dotychczasowe liczne regulacje międzynarodowego morskiego prawa pracy, które były dotychczas unormowane w osobnych Konwnecjach czy regulacjach Między Narodowej Organiacji Pracy. Konwencja stała się zatem czwartym filarem międzynarodowych regulacji, który w istotny sposób uzupełnia trzy kluczowe Konwencje Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) tj: Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzy (Konwencja SOLAS), Międzynarodową  Konwencję o wymaganiach w zakresie wyszkolenia Marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht (Konwencja STCW) a także Międzynarodową Konwnecję o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (Konwnecja MARPOL). Mając na uwadze powyższe, bezpośrednim skutkiem wejścia w życie Konwencji MLC 2006 jest fakt, iż stała się ona wiążącym prawem międzynarodowym dla pierwszych 30 państw, które ratyfikowały ten dokument. Dla innych państw Konwencja wejdzie w życie po upływie 12 miesięcy od dnia zarejestrowania ww. ratyfikacji.
Regulacje Konwencji MLC 2006 i ich zastosowanie

Regulacje omawianej konwencji mają wpływ na stosunki pracownicze w sektorze transporut morskiego poprzez liczne gwarancje zawarte w Konwencji MLC 2006. Wprowadzono m.in. gwarancję godnych warunków życia podczas wykonywania pracy przez Marynarzy na pokładzie statku, zapewniono szeroką opiekę medyczną, ochronę zdrowia oraz szeroko pojęte środki opieki społecznej czy formy ochrony socjalnej dla Marynarzy.

Wprowadzeniem MLC 2006 byli również żywotnie zainteresowani Armatorzy z uwagi na zobowiązanie do przestrzegania surowych norm Konwencji nakładających na nich dodatkowe obowiązki w zakresie zatrudniania Marynarzy na pokładach statków. Co więcej, MLC 2006 ma także zagwarantować Armatorom uczciwą konkurencję na rynku i równe szanse w przypadku, gdy operują oni statkami podnoszacymi banderę Państw, które ratyfikowały ww. konwencję.

MLC 2006 reguluje również tak ważne kwestie jak minimalny wiek Marynarzy, procedurę zawierania umów o pracę i ich kształt, godziny pracy oraz godziny odpoczynku, kwestię wypłaty wynagrodzeń, repatriacji, zakwaterowania, niezwykle istotną kwestię ochrony zdrowia i opieki medycznej podczas wykonywania pracy na statkach przez Marynarzy, czy rozpatrywanie skarg składanych przez Marynarzy. Swoim szerokim spectrum regulacji, Konwencja MLC 2006  ma obejmować co do zasady każdy aspekt aktywności zawodowej Marynarzy.

Jak wskazano powyżej, normami zawartymi w MLC 2006 są objęci bezwzględnie wszyscy Marynarze (o ile inaczej nie zostanie wyraźnie stwierdzone w treści Konwencji), pływający na statkach podnoszących banderę Państwa, które ratyfikowało Konwencję MLC 2006. Co więcej, wypada zauważyć, że MLC 2006 wprowadziło definicję legalną terminu „Marynarz”, za którego są uważane wszystkie osoby, które podlegają zatrudnieniu lub są zaangażowane do pracy w jakimkolwiek charakterze na statku, do których konwencja ma zastosowanie. W takim wypadku przepisami MLC 2006 są objęte również osoby zatrudnione na statkach pasażerskich czy jachtach. Powyższe, kompleksowe objęcie przepisami omawianej konwencji wyżej wskazanych podmiotów jest zatem niezależne od obywatelstwa danego Marynarza, czy jego stanowiska na statku.

Konwencja MLC 2006 wprowadziła także pojęcie „Armatora”, rozumianego jako właściciela lub inną organizację lub osobę, taką jak menadżer, agent lub osoba wynajmująca statek, która przejęła od właściciela odpowiedzialność za funkcjonowanie statku i która, przyjmując taką odpowiedzialność, zgodziła się przejąć obowiązki nałożone na armatorów zgodnie z Konwencją, bez względu na to, czy jakakolwiek inna organizacja lub osoba wypełniła pewne obowiązki w imieniu Armatora.

Ponadto, Konwencja MLC 2006 ma zastosowanie do wszystkich tych statków, rozumianych jako inny niż ten, który pływa wyłącznie na wodach śródlądowych przyległych do lądu, wodach osłoniętych lub na obszarach, gdzie obowiązują przepisy portowe. Zatem Konwencja ma zastosowanie do wszystkich tych statków publicznych oraz prywatnych, które są zwykle zaangażowane w działalność handlową (komercyjną) z wyjątkiem: statków zajętych połowem albo podobnymi czynnościami,  statków o budowie tradycyjnej takich jak łodzie „Dhows” i dżonki oraz okrętów wojennych marynarki wojennej lub okrętów pomocniczych. W przypadku, jakichkolwiek wątpliwości, czy Konwencja znajduje zastosowanie do danego statku lub określonej kategorii statków, kwestia ta zostanie rozstrzygnięta przez władzę Państwa, które ratyfikowało Konwencję po konsultacjach z organizacjami Armatorów i Marynarzy.

Co więcej, od dnia 20 sierpnia 2013 roku wszystkie statki, które są eksploatowane komercyjnie o pojemności powyżej 500 ton brutto i podnoszą banderę Państwa, które ratyfikowało MLC 2006 (jeżeli statki te pływają na trasach międzynarodowych), są zobowiązane do posiadania dwóch rodzajów dokumentów tj. zaświadczenia o pracy na morzu (MLC) i Morską Deklarację Zgodności  (DMLC - Declaration of Maritime Labour Compliance). Powyższe dokumenty będą stanowiły potwierdzenie, iż statki te spełniają wymogi nałożone przez omawianą konwencję między innymi w takich kwestiach jak minimalny wiek Marynarzy, ich umowy o pracę, godziny pracy lub odpoczynku, wypłaty wynagrodzeń czy opieka medyczna. Co więcej, dokumenty te podlegają kontroli w innych Państwach, które ratyfikowały Konwencję. Należy również wskazać, że w przypadku statków, podnoszących banderę Państwa, które nie ratyfikowało MLC 2006, również podlegają one kontroli w zakresie warunków pracy i życia zatrudnionych Marynarzy. Kontrola tychże statków następuje w portach Państw, które przyjęły MLC 2006.

Systematyka MLC 2006

Konwencja MLC 2006, składa się z 3 różnych, ale powiązanych ze sobą części tj.: Artykułów, Prawideł i Kodeksu. Wskazać należy że Artykuły i Prawidła ustanawiają podstawowe prawa, zasady i zobowiązania Członków ratyfikujących Konwencję. Kodeks z kolei zawiera szczegóły wdrażania Prawideł. Zawiera on w swej treści Część A (obowiązujące Normy) i Część B (nieobowiązujące wytyczne). Ponieważ Kodeks dotyczy uszczegółowionej procedury wdrażania, poprawki do niego muszą zawierać się w ogólnym zakresie Artykułów i Prawideł.

Prawidła i Kodeksy zawarte w treści Konwencji MLC 2006 podzielono na ogólne obszary, które stanowią łącznie 5 Tytułów i są to:
1. Minimalne wymagania dla marynarzy do pracy na statku (tytuł 1 MLC),
2. Warunki zatrudnienia (tytuł 2 MLC),
3. Zakwaterowanie, zaplecze rekreacyjne i wyżywienie (tytuł 3 MLC),
4. ochrona zdrowia, opieka medyczna, opieka społeczna i zabezpieczenie społeczne (tytuł 4)
5. Zgodność i egzekwowanie (tytuł 5) w celu zagwarantowania godnych warunków pracy i życia na statku, jak również procedur w celu wykonania tych przepisów.

Jak wskazano powyżej, każdy z tytułów MLC 2006 zawiera wprowadzone grupy postanowień dotyczących konkretnych praw lub zasad. Cztery pierwsze tytuły odnoszą się bezpośrednio do praw Marynarzy. Piąty tytuł z kolei, zawiera mechanizmy usprawniające nadzór na wszystkich poziomach: statku, przedsiębiorstwa, państwa bandery, państwa portu, państwa zapewniającego siłę roboczą oraz jednolitego systemu zgodności i weryfikacji przewidzianego przez MOP. W celu wyeliminowania statków niespełniających tych norm, dla zachowania bezpieczeństwa i ochrony statków oraz ochrony środowiska konieczne było wprowazenie bardziej efektywnego systemu egzekwowania obowiązujących przepisów.

Cele Konwencji MLC 2006

Wprowadzenie Konwencji MLC 2006 ma zasadniczo 3 główne cele.

Przede wszystkim ustanowienie Artykułów i Prawideł MLC 2006 ma stanowić pełny zestaw praw i zasad, które powinny być bezwzględnie przestrzegane przez Państwa, które ratyfikowały tę konwencję.
Po drugie, wprowadzenie Kodeksu winno umożliwić znaczny stopień elastyczności w sposobie wdrażania praw i zasad Członków.

Po trzecie, Konwencja MLC 2006 winna zapewniać zgodność, a także co istotne odpowiednie przestrzeganie i egzekwowanie ustanowionych praw i zasad.

Podsumowanie

Wprowadzenie Konwencji MLC 2006 to w istocie moment przełomowy i wyjątkowy. Sektor transportu morskiego jest pierwszym na świecie, który wymagał podjęcia działań przez organizajce międzynarodowe w celu uregulowania obowiązujących międzynarodowych norm prawnych. Poprzez ustanowienie norm międzynarodowego morskiego prawa pracy, ma nastąpić zapewnienie godziwej, bezpiecznej pracy dla Marynarzy z jednoczesnym zabezpieczeniem interesów ekonomicznych Armatorów i innych podmiotów pośredniczących w zatrudnieniu lub zatrudniających Marynarzy. Wprowadzenie Konwencji MLC 2006 to bezsprzecznie historyczne wydarzenie w zakresie międzynarodowego morskiego prawa pracy. Wprowadzone uregulowania wywarły ogromny wpływ na szeroko pojętą branżę tzw. shippingu, tworząc ogólnoświatowy kodeks morski, a co istotne aktualizując dotychczasowe regulacje Konwencji  MARPOL, STCW SOLAS, stając się kolejnym filarem praw w tej sferze aktywności.

Wielozakresowa analiza Konwencji z racji swojej objętości z pewnością nie jest prosta, jednak z obowiązującą już Konwencją MLC 2006 powinien zapoznać się każdy Marynarz, który podejmując zatrudnienie w morskim transporcie międzynarodowym winien być w pełni świadomy swoich uprawnień oraz obowiązków wynikających z zawartej umowy o pracę z armatorem i wyżej omówionych regulacji.


Radca Prawny Mateusz Romowicz

Prawnik Łukasz Pawłuszyński

Więcej informacji znajdą Państwo na stronie kancelaria-gdynia.eu

 Ropa brent 43,05 $ baryłka  -1,35% 09:58
 Cyna 17880,00 $ tona -0,22% 31 lip
 Cynk 2299,00 $ tona 1,05% 31 lip
 Aluminium 1685,00 $ tona 0,24% 31 lip
 Pallad 2137,60 $ uncja  0,22% 09:57
 Platyna 916,80 $ uncja  -0,32% 09:58
 Srebro 24,41 $ uncja  -0,89% 09:58
 Złoto 1978,40 $ uncja  0,37% 09:58

Dziękujemy za wysłane grafiki.