Rosyjski okręt podwodny ćwiczy zwalczanie celów nawodnych

Rosyjski resort obrony poinformował 12 marca, że okręt podwodny z napędem jądrowym Kazań przeprowadził strzelanie rakietowe, w trakcie którego wystrzelił pocisk przeciwokrętowy Oniks. Ćwiczenie ma dowodzić zdolności sił morskich Rosji, przede wszystkim w kontekście możliwości atakowania celów nawodnych i naziemnych przez okręty podwodne.

Zgodnie z informacjami podanymi przez Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej ćwiczenie związane z wystrzeleniem pocisku przeciwokrętowego odbyło na Morzu Barentsa. W jego trakcie okręt podwodny miał trafić w pływającą tarczę, zakotwiczoną ponad 160 mil morskich dalej. Obok szkolenia załogi w zakresie lokalizowania, namierzania i neutralizowania celów było też sprawdzenie skuteczności uzbrojenia. Podobne ćwiczenia, określane jako K-2 (działania pojedynczego okrętu) na północnych akwenach w ostatnim czasie realizowały też inne jednostki, m.in. jedna z nowszych fregat w rosyjskiej flocie, proj. 22350 Admirał Kasatonow, w służbie od 2020 roku.

Kazań (K-561) to okręt podwodny z napędem jądrowym typu Jasień (proj. 885), znajdujący się w służbie od 2021 roku. To pierwsza z dwunastu jednostek tej serii okrętowej, przy czym kolejne mają oznaczenie jako 885M, biorąc pod uwagę modyfikacje projektu. Został zbudowany w stoczni Siewmasz i  Służy w 11. Dywizji Okrętów Podwodnych Orderu Nachimowa, będącej jednostką składową Floty Północnej. Stacjonuje w bazie sił morskich Zapadnaja Lica w Obwodzie Murmańskim. Ma 139 metrów długości, 13 metrów szerokości, a wyporność maksymalna odpowiednio 8 600 ton w położeniu nawodnym i 13 800 ton w położeniu podwodnym. Załoga liczy 85 osób. W skład napędu wchodzą m.in. reaktor ciśnieniowy OK-650KPM 200 MWt, wał napędowy, dwa pędniki i śruba. Okręt osiąga prędkość 20 węzłów w położeniu nawodnym i 28 w podwodnym, a zasięg działania, dzięki napędowi jądrowemu, ma być ograniczony tylko przez zapasy żywieniowe oraz kwestie związane z konserwacją wyposażenia okrętowego. Testowa głębokość okrętu ma wynosić 450 metrów.

W wyposażeniu znajdują się m.in. radar poszukiwań powierzchniowych ESM/ECM, a także sonary i radary mające pozwolić na śledzenie namierzanie celów w środowisku wielodomenowego pola walki, natomiast główne uzbrojenie tworzy osiem czterokomorowych wyrzutni do przenoszenia łącznie 32 pocisków i rakiet. Wśród nich są hipersoniczne pociski manewrujące 3M22 Zirkon, przeciwokrętowe pociski P-800 Oniks i skierowane przeciwko okrętom nawodnym i podwodnym pociski Kalibr. Oprócz tego dochodzi 10 wyrzutni torped 533 mm dla 30 ciężkich torped Fultjar, a także miny morskie i pociski przeciwpowietrzne Igła-M.

Oniks to nazwa ponaddźwiękowego, przeciwokrętowego pocisku manewrującego P-100, tworzonego od 2002 roku, znajdującego się w składzie uzbrojenia rosyjskich sił lądowych, morskich i powietrznych. Ma 8,9 metra długości, 533 metra szerokości i wagę do 3900 kg (w tym 300 kg to głowica). Osiąga prędkość do 2,5 Ma, przy czym zasięg wynosi odpowiednio 120 km na niskim pułapie i ponad 300 km na wysokim. Obok niszczenia celów nawodnych jest tez używany do ataków na cele naziemne, czego przykładem jest trwający konflikt na Ukrainie, trwający od lutego 2022 roku. Możliwość prowadzenia tego rodzaju działań przez okręty podwodne znajdujące się dłuższy czas pod wodą stanowi znaczne zagrożenie głównie z powodu trudności wykrycia tego rodzaju jednostek. Ukraina ze względu na brak potencjału morskiego ma już problem ze zwalczaniem okrętów nawodnych, znajdujących się w większej odległości od brzegu, stąd zdecydowana większość sukcesów przeciwko rosyjskiej Flocie Czarnomorskiej dotyczy jednostek cumujących w portach.