Jedne polskie stocznie mają zlecenia i prowadzą projekty, drugie rozwijają się i wychodzą na prostą dzięki inwestycjom. Sytuacja sektora określana jest jako bardzo dobra, ale coraz bardziej nasila się problem braku kadr. Czy polskie stocznie wykorzystają koniunkturę i zapewnią sobie możliwości spokojnego rozwoju na kolejne dekady?

Gdy swoją prezydenturę na kadencję w latach 2025-2029 rozpoczął Donald Trump, zapowiedział „przebudzenie amerykańskiej branży stoczniowej”. Celem jest zwiększenie rodzimej produkcji na rynek cywilny, tak z myślą o rodzimych armatorach, jak i zagranicznych. Pewną ironią losu wydaje się, że rozwój stoczni w USA będzie zawdzięczany… Korei Południowej, z której firmy są zainteresowane przenoszeniem tam produkcji.

W trakcie wakacyjnych tygodni pomimo trwających okresów urlopowych odnotowywano sporo transakcji tonażem masowym. Stosunkowo dużo było też inwestycji w zbiornikowce do przewozu ropy naftowej i produktów ropopochodnych. I tak też te trendy były obecne w całej połowie 2023 r., gdzie więcej było transakcji związanych z tankowcami niż z masowcami. Nieco mniej było za to w ostatnim czasie inwestycji w gazowce, ale w jednym z tygodni pojawił się spory pakiet nowych kontraktów.

Jedne polskie stocznie mają zlecenia i prowadzą projekty, drugie rozwijają się i wychodzą na prostą dzięki inwestycjom. Sytuacja sektora określana jest jako bardzo dobra, ale coraz bardziej nasila się problem braku kadr. Czy polskie stocznie wykorzystają koniunkturę i zapewnią sobie możliwości spokojnego rozwoju na kolejne dekady?